praestigio
praestigĭo, āre, v. a. [praestigiae],
- to deceive by juggling tricks: illa tibi numinis praestigiat divinatio, Jul. Val. Rer. Gest. Alex. M. 1, 63.
praestīgio, āre (praestigium), vorgaukeln, Iul. Val. 1, 50 (45). – Depon. Nbf. praestigior = ψηφοπαικτῶ (ich treibe Taschenspielerei, Gaukelei), Dosith. 432, 6 K. Gloss. II, 480, 47.
See: praestigiare
præstīgĭō, āre (præstigiæ), tr., faire des tours de passe-passe : J. Val. 1, 50.