praesumptorius
praesumptōrĭus, a, um, adj. [praesumptor],
- presumptuous (eccl. Lat.), Aug. Collat. c. Maxim, 13.
- —Hence, praesump-tōrĭē, adv., boldly, confidently, presumptuously: praesumptorie aliquid elocutus, Tert. adv. Marc. 4, 41.
tibi ‥ precipio, quatenus de verbis ~iis ‥ dignitati regie contrariis, equitati rectitudinis subjaceas