praesularis

praesularis [ML < CL praesul+-aris] 1 of, for, or pertaining to a ruler, (in quot.) royal. 12‥ quod et probans latius / sancti laudem serens / presularis marmori / baculus adherens (De Eduardo Confessore) Anal. Hymn. XXIX 151 p. 72. 2 (eccl.) of, for, or pertaining to a bishop, episcopal. urbe Wentana / ut praesulari / functus sit infula (De S. æthelwoldo) Anal. Hymn. XL 204 p. 180; Roffensis praesulatus cum ~i basilica beati Andreae apostoli Gosc. Transl. Aug. 43B; s1129 quem [Rogerium] ‥ ex precepto archiepiscopi Simon Wigornensis episcopus Coventrei ~i sede inthronizavit J. Worc. 29; ~is reverencia nupcialis federis, solennizacione qua decuit, connodavit vincula Ps.-Elmh. Hen. V 92 p. 267; s1432 ~em nuncium varia ab ipso [presule] tulisse et multifaria genera exprobracionum Amund. I 304; s1457 doctor quidam ‥ opinionis ‥ perverse, ~is tamen dignitatis, ac cathedratus in ecclesia Cicestrensi Reg. Whet. I 279.