praesumo
praesumo, to take before, take first
Frieze-Dennison Vergil
- I Lit. (poet. and in post-Aug. prose): neve domi praesume dapes, Ov. A. A. 3, 757: allium, Plin. 25, 5, 21, § 50: praesumere cibis frigidam, id. 28, 4, 14, § 55: remedia, Tac. A. 14, 3: heres meus rem illam illum permitte praesumere, et sibi habere, Gai. Epit. Inst. tit. 13: praesumpto tegmine, Cael. Aur. Tard. 1, 1, 43; 2, 13, 160: praesumptum diadema, assumed before the legal age, Claud. IV. Cons. Hon. 166: suam cenam praesumit, takes his own supper first, Vulg. 1 Cor. 11, 21.—
- II Trop.
- A To take in advance: praesumere male audiendi patientiam, to provide one's self with beforehand, Quint. 12, 9, 9: inviti judices audiunt praesumentem partes suas, who takes to himself, who encroaches upon, id. 11, 1, 27; 1, 1, 19: differenda igitur quaedam, et praesumenda, id. 8, 6, 63: illa in pueris natura minimum spei dederit, in quā ingenium judicio praesumitur, in which wit is preceded by judgment, where judgment takes the place of the inventive faculty, id. 2, 4, 7.—
- B To perform beforehand, to anticipate: heredum officia praesumere, Plin. Ep. 6, 10, 5: hanc ego vitam voto et cogitatione praesumo, i. e. I imagine or picture to myself beforehand, id. ib. 3, 1, 11: gaudium, quod ego olim pro te non temere praesumo, id. ib. 2, 10, 6.—
- C To spend or employ beforehand: sementibus tempora plerique praesumunt, Plin. 18, 25, 60, § 224: Vitellius fortunam principatus inerti luxu ac prodigis epulis praesumebat, enjoyed beforehand, Tac. H. 1, 62.—
- D To imagine, represent, or picture to one's self beforehand: arma parate animis, et spe praesumite bellum, Verg. A. 11, 18: futura, Sen. Ep. 107, 3: semper praesumit saeva, perturbatā conscientiā, Vulg. Sap. 17, 10; hence, praesumptum habere, to presuppose, take for granted, Tac. A. 14, 64: utcunque se praesumit innocentem (sc. habendum esse), Ap. Met. 7, 27, 17.—
- E To foresee, to infer beforehand, anticipate: fortunam alicujus, Tac. A. 12, 41: eo instantius debita poscentes, quo graviorem militiam praesumebant, Just. 6, 2.—
- F To presume, take for granted, suppose, believe, assume: ab hostibus reverso filio, quem pater obiisse falso praesumpserat, Dig. 12, 6, 3: vulgo praesumitur, alium in litem non debere jurare, nisi, etc., ib. 12, 3, 7.—
- G To undertake, venture, dare (post-class.): tantum animo praesumere, Auct. Pan. ad Const. 2: illicita, Sulp.Sev. Hist. Sacr. 1, 47: ad Italiam transire, Sex. Ruf. Brev. 7.—
- H To trust, be confident (late Lat.): quoniam non derelinquis praesumentes de te, et praesumentes de se ... humilias, Vulg. Judith, 6, 15: de tuā misericordiā, id. ib. 9, 17.
- —Hence, praesumptus (praesumtus), a, um, P. a., taken for granted, assumed, presumed, preconceived (post-Aug.): praesumpta desperatio, Quint. 1 prooem. [§20]: opinio, preconceived opinion, prejudice, id. 2, 17: spes, Sil. 7, 582: suspicio, Tac. A. 2, 73.—In neutr.: praesumptum est, it is supposed, imagined, presumed: praesumptum est, quosdam servos bonos esse, Dig. 21, 1, 31: quicumque haec noscent, praesumptum habeant, etc., let them take for granted, understand without special remark, Tac. A. 14, 64.—Comp.: praesumptior, Coripp. Johan. 4, 550.—Hence, adv.: praesumptē, confidently, boldly (post-class.) veritatem dicere, Vop. Car. 4.
- 1. van tevoren tot zich nemen, genieten [remedia; dapes; allium];
- 2. van tevoren doen [officia];
- 3. (metaf.) van tevoren ervaren of genieten [fortunam principatūs; laetitiam]; ➤ praesumptā suspicione (Tac.) met een al langer gekoesterd wantrouwen;
- 4. veronderstellen, aannemen, vermoeden, verwachten [spe bellum zich hoopvol voorstellen].
先取。估。逆知。自擅。— gaudium 先時而樂。— mollitiem 先時嬌嫩。— officia haeredum 自己行嗣子所須行。— supplicia in malos 先罰惡人。Praesumptum est 如此估。
Suggest a Translation
See an image
- to take before, take first: domi dapes, O.: remedia, Ta.—Fig., to anticipate, take for granted: spe bellum, i. e. anticipate victory by confidence, V.: praesumpta apud militem illius anni quies, Ta.: praesumptum habere, grates diis actas, take for granted, Ta.
-
…, capitis dolorem inferentes, tussientibus inimicae, vomituris ieiunis aptae in tenesmo solo, trahunt enim pituitam. eaedem praesumptae venena hebetant, item adversantur cepis leniuntque earum saporem. aurium inflammationi inponuntur, cum mellis exiguo et ruta mammis…
Pliny the Elder, Natural History
-
…cogitis tormentis de confessione decedere, ut negantes nomen pariter utique negemus et scelera, de quibus ex confessione nominis praesumpseratis. Sed, opinor, non vultis nos perire, quos pessimos creditis. Sic enim soletis dicere homicidae Nega…
Tertullian, Apologeticum
-
…, quia etsi te indumentum monachae delectabat, etiam hoc gratius posset marito observato exoratoque sumi quam illo inconsulto contemptoque praesumi Quod si omnino non sineret, quid tuo proposito deperiret Absit ut hinc displiceres deo, quod coniuge tuo nondum…
Augustine, Saint, Epistulae. Selections.
-
…est monasterii locis humatum, neque aliquis pro eo uel missas facere, uel psalmos cantare, uel saltim orare praesumebat. O quam grandi distantia diuisit Deus inter lucem et tenebras Beatus protomartyr Stephanus passurus mortem pro ueritate, uidit…
The Venerable Bede, Historiam ecclesiasticam gentis Anglorum
-
…nec, Trasimenne, tuus premeret tot nomina gurges. Tum senior Magnas inquit de sanguine poenas percepit Tyrio et praesumpta piacula mortis. nam defecta uiris et opes attrita supinas Africa tendebat palmas, cum sidere diro misit Agenoreis ductorem…
NA, Silius Italicus, Corpus Poetarum Latinorum. Vol. 3, ed. W. C. Summers, 1905
-
…inquit Et formido solide domus huius operta detegere et arcana dominae meae revelare secreta sed melius de te doctrinaque tua praesumo, qui praeter generosam natalium dignitatem, praeter sublime ingenium, sacris pluribus initiatus profecto nosti sanctam silentii fidem .…
Apuleius, Metamorphoses
-
…Caesarem ante acta deprecantes. Et postquam adnuit, agere incipiunt quem illum tanta superbia esse ut aeternitatem famae spe praesumat usui et rebus subsidium praeparari ne quis inopia advocatorum potentibus obnoxius sit. neque tamen eloquentiam gratuito contingere omitti curas…
Tacitus, Annales
-
…ipse proponas et adquiescas spei blandae. Quid enim necesse est mala accersere, satis cito patienda cum venerint, praesumere ac praesens tempus futuri metu perdere Est sine dubio stultum, quia quandoque sis futurus miser, esse iam miserum…
Seneca, Ad Lucilium Epistulae Morales
-
…ratio est et difficultas rerum augenda, cum sidus vehemens orionis isdem diebus longo decedat spatio. sementibus tempora plerique praesumunt et ab xi die autumnalis aequinoctii fruges serunt, n ove m a coronae exortu continuis diebus certo prope imbrium…
Pliny the Elder, Natural History
-
…fueris habeat caput responsum tuum in multis esto quasi inscius et audi tacens simul et quaerens in medio magnatorum non praesumas et ubi sunt senes non multum loquaris ante grandinem praeibit coruscatio et pro reverentia accedet tibi bona gratia et hora…
Vulgate, Latin Vulgate