praetereunter
praetĕrĕunter, adv., v. praetereo fin. A.
praetereunter, Adv. (praetereo), im Vorbeigehen, Augustin. tract. in Ioann. 118.
non autem ~ter intuendum quod dicitur ‘qui testimonium perhibet de his et scripsit haec’
de partitione et sortitione vestimentorum ejus non est ~er loquendum(
non ~er notata morum ejus compositione
transiliter, transeunter, transitorie, ~er, perfunctorie
prætĕrĕuntĕr, adv., en passant, légèrement : Aug. Ev. Joann. 118.