praetexta
praetexta, see 1 praetextus
- 1. (= toga praetexta) toga met purperen zoom van hogere magistraten, priesters en vrijgeboren jongens tot 17 jaar;
- 2. (= fabula praetexta) Rom. tragedie, die Rom. historische onderwerpen behandelde; ➤ -am legere.
— toga 貴重紅邊之白衫。大臣之衣。Praetextae. plur. 戯名。Anni praetextae 孩童之時。
Suggest a Translation
See an image
In manu Christi duæ Prætextæ manicarum ; in superiori Prætexta sunt viginti gemmæ ; in inferiori Prætexta habet parvas gemmas sine defectu.
- , see 1 praetextus.
-
…quod ex urbe parum comitatus exierit. Vtinam ille omnis secum suas copias eduxisset Tongilium mihi eduxit quem amare in praetexta coeperat, Publicium et Minucium quorum aes alienum contractum in popina nullum rei publicae motum adferre poterat reliquit quos viros…
Cicero, in Catilinam
-
…aetate ingravescente. atque earum rerum exemplum ex similitudine capiebat ineuntis aetatis, quod summi puerorum amores saepe una cum praetexta toga deponerentur ; sin autem ad adulescentiam perduxissent, dirimi tamen interdum contentione vel uxoriae condicionis vel commodi alicuius ,…
M. Tullius Cicero, De Amicitia
-
…. tune etiam mentionem facies consulatus aut te fuisse Romae consulem dicere audebis quid tu in lictoribus et in toga praetexta esse consulatum putas quae ornamenta etiam in Sex. Clodio te consule esse voluisti, his tu, Clodiane canis…
Cicero, in Pisonem
-
…Clustuminam pervenerit ; quod hic adsecutus est legis de ambitu praemio minus invidioso quam qui legum praemiis praetoriam sententiam et praetextam togam consequuntur. et adoptatio Theophani agitata est, per quam Cornelius nihil est praeterquam propinquorum suorum hereditates adsecutus .…
Cicero, pro Balbo
-
…praetor adimere nobis mortuis bona fortunasque poterit NEC PETITIONEM, inquit, NEC POSSESSIONEM DABO. eripies igitur pupillae togam praetextam, detrahes ornamenta non solum fortunae sed etiam ingenuitatis miramur ad arma contra istum hominem Lampsacenos isse, miramur istum…
Cicero, in Verrem
-
…cum vos vestem mutandam censuissetis cunctique mutassetis atque idem omnes boni iam ante fecissent, ille unguentis oblitus cum toga praetexta, quam omnes praetores aedilesque tum abiecerant, inrisit squalorem vestrum et luctum gratissimae civitatis, fecitque, quod nemo…
Cicero, post Reditum in Senatu
-
…commissam ; ob earum rerum laborem et sollicitudinem fructus illos datos, antiquiorem in senatu sententiae dicendae locum, togam praetextam, sellam curulem, ius imaginis ad memoriam posteritatemque prodendae. ex his ego omnibus rebus, iudices, ita…
Cicero, in Verrem
-
…adeptus Caesare consule magno hominum risu cavillatus. quod vult, inquam, renovari honores eosdem, quo minus togam praetextam quotannis interpolet decernendum nihil censeo ; vos autem homines nobiles, qui Bostrenum praetextatum non ferebatis, Commagenum feretis genus…
Cicero, Epistulae ad Quintum fratrem
-
…, sed causa, non vestitus, sed fortuna popularis videbatur, neque te tam commovebat quod ille cum toga praetexta, quam quod sine bulla venerat. vestitus enim neminem commovebat is quem illi mos et ius ingenuitatis dabat ;…
Cicero, in Verrem
-
…senatus trucidatus aut expulsus est Sex. Varo procos. illa vero iam ne Caesaris quidem exemplo, quod ludis praetextam de suo itinere ad L. Lentulum procos. sollicitandum posuit, et quidem cum ageretur, flevit memoria rerum…
Cicero, Epistulae ad Familiares
PRAETEXTA[TOGA]
See toga.
or Praetextāta (sc. fabula). A class of Roman tragedies, which found its materials not in the Greek myths, but, in the absence of native legendary heroes, in ancient and contemporary Roman history. The name was derived from the fact that the heroes wore the national dress, the toga praetexta, the official garb, edged with purple, of the Roman magistrates. Naevius introduced them, and, following his example, the chief representatives of tragic art under the Republic, Ennius, Pacuvius, and Attius, composed, in addition to tragedies imitated from Greek originals, independent plays of this kind, which were, however, cast in the form they had borrowed from the Greeks. We also hear of some plays of this class written by poets of imperial times. The solitary example preserved to us is the tragedy of Octavia, wrongly ascribed to Seneca (q.v.), which, perhaps, may date from A.D. 1. See togata.