praetondeo
prae-tondĕo, tŏtondi, 2, v. a.,
- to clip in front (post-class.): cum ejus pinnas praetotonderit, Ap. Met. 5, 30, 24.
prae-tondeo, totondī, ēre, vorn abscheren, Apul. met. 5, 30 extr. (wo praetotonderit).
prætondĕō, tŏtondī, ēre, tr., couper (tailler) par-devant : Apul. M. 5, 30 || prætonsus Isid.