praetingo
prae-tingo, nxi, nctum, 3, v. a.,
- to dip in or moisten beforehand (poet. and in post-class. prose): semina practincta veneno, Ov. M. 7, 123: aqua, in quā fuerit candens ferrum praetinctum, Cael. Aur. Tard. 1, 4.
prae-tingo, tīnctus, ere, vorher eintauchen, -benetzen, Ov. met. 7, 123. Cael. Aur. de morb. chron. 1, 4, 119.
prætingō, tīnctum, ĕre, tr., tremper auparavant : C. Aur. Chron. 1, 4, 119 ; prætinctus Ov. M. 7, 123.