praeveiril

, f. Reditus, Gallice Revenu, ab Occitan. Preu, commodum, Gall. Profit. Charta Ermengardis Vicecomit. Biterr. ann. 1089. inter Probat. tom. 2. novæ Hist. Occitan. col. 327 : Nos omnes simul in unum derelinquimus Deo... ipsam ecclesiam de Casals, hoc est, ipsum Præveiril cum medietate de decimis, et ipsas primicias, etc. Vide supra Præferentia.