praevalidus
praevalidus, very strong, of superior strength
Could not find praevalidam in Logeion dictionaries.
praevalidam Adjective: feminine accusative singular of praevalidus
praevălĭdus, a, um, adj. [praevaleo], very strong (not in Cic. or Caes.).
- I Lit.
- A Of persons: juvenis, Liv. 7, 5: legiones, Vell. 2, 69, 2: cohortes, Tac. H. 2, 28.—
- B Of things: manus, Ov. H. 9, 80: ramus, Suet. Vesp. 5.—
- II Trop., very strong, very powerful, prevailing, prevalent.
- A Of persons, Tac. A. 3, 35.—
- B Of things: urbes, Liv. 27, 39: neu (terra) se praevalidam primis ostendat aristis, too strong, bearing too abundantly, Verg. G. 2, 252: nomina equitum, great, imposing, Tac. A. 12, 60 fin.: praevalida et adulta vitia, prevalent, id. ib. 3, 53.—Hence, adv.: praevă-lĭdē, very strongly (post-Aug.), Plin. 17, 14, 24, § 108.
prae-validus, a, um, sehr stark, I) eig.: iuvenis, Liv.: ramus, Suet.: moles, Stat.: robora (Eichenstämme), Cypr. – II) bildl., sehr mächtig, a) v. Pers. usw.: Blaesus, Tac.: urbs, Liv.: apud ipsum Marcum praevalidus, sehr viel geltend, sehr angesehen, Vulc. Gallic. – b) v. Lebl.: terra, zu fruchtbar, zu stark tragend, Verg.: nomina equitum, mächtig, bedeutend, Tac.: vitia, überhand genommene, Tac.
prævălĭdus, (12) a, um, très fort, très vigoureux, très robuste : Liv. 7, 5 ; Tac. H. 2, 28 || [fig.] prævalidæ urbes Liv. 27, 39, 9, villes très fortes || fort, redoutable : Tac. Ann. 3, 35 ; prævalida vitia Tac. Ann. 3, 53, vices très forts || puissant, considérable, considéré : Tac. Ann. 12, 60 || très fertile : Virg. G. 2, 252.
prae-validus
adj.,
- very strong, of superior strength: iuvenis, L.: manus, O.: cohortes, Ta.: Neu (terra) se praevalidam primis ostendat aristis, too strong, V.: nomina equitum, imposing, Ta.