pragma
pragma, ătis, n., = πρᾶγμα,
- a matter, affair, business (post-class.), Jul. Vict. Art. Rhet. 3, 4.
prāgma, atis, n. (πραγμα), das Geschäft, pragmata scholastica (Ggstz. negotia forensia), Iul. Vict. art. rhet. 3. § 4. p. 202, 3 B.
Domini clementia mortalibus ‥ permisit quatinus terrenis mundi ~atibus coelita mercari valeant tripudia
~a, causa
~ata, cause
prāgma, ătis, n. (πρᾶγμα), affaire : J. Vict. Rhet. 3, 4.
Ecce nova legatio, non Romanum Pragma circumferens, sed divinis legibus fidei Pragma allegans, etc.
Pragmate posco pio, populorum pectora pando : Præcluo prosit perproba proprietas.