privus
privus, each, every individual, one each
prīvus, a, um, adj.
- Single (archaic): veteres priva dixerunt, quae nos singula dicimus, Gell. 10, 20, 4: in dies privos, Lucr. 5, 733: privas mutari in horas, id. 5, 274: in privas quoniam (vox) se dividit aures, id. 4, 566.—
- II Transf.
- A Each, every individual: privam quamque particulam venti sentire, Lucr. 4, 261.—Distributively, one each: item his discipulis privos custodes dabo, Plaut. Ps. 3, 2, 75 (864): ut privos lapides silices privasque verbenas secum ferrent, each a stone, Senatus Consultum ap. Liv. 30, 43, 9: abdomina thynni, Lucil. ap. Non. 35, 22: in praesentia bubus privis binisque tunicis donati, Liv. 7, 37, 2 Weissenb. ad loc.; cf.: privos privasque antiqui dicebant pro singulis, Paul. ex Fest. p. 226, 6.—
- B One's own, private, peculiar, particular: (viden' ut pauper) conducto navigio aeque Nauseat, ac locuples, quem ducit priva triremis? Hor. Ep. 1, 1, 92: turdus, Sive aliud privum dabitur tibi, id. S. 2, 5, 10: opercula doliis priva, Cato R. R. 10, 4; cf. id. ib. 3, 5: privum aliquid da, quod possim titulis, incidere, Juv. 8, 68: Graeci ea dicunt privis vocibus, Gell. 11, 16, 1.—
- C Deprived of, without: privus ipse militiae, Sall. H. 1, 100 Dietsch: turba imperitorum priva verae rationis, Ap. Deo Socr. 3, p. 43, 2.
prīvus, a, um, für sich bestehend; dah. I) einzeln, dies, Lucr.: homines, Cic.; vgl. Davis Cic. de legg. 3, 19, 44. – II) übtr.: A) jeder, jede, jedes, Lucr.: dah. bei Einteilungen, je ein (vgl. Paul. ex Fest. 226, 6), in praesentia bubus privis binisque tunicis donati, Liv. 7, 37, 2: ut privos lapides silices privasque verbenas secum ferrent, Liv. 30, 43, 9. – B) besonder, eigentümlich, eigen, priva tunica, zu eigenem Gebrauche, Liv. 7, 37, 2: priva triremis (Ggstz. conductum navigium), Hor. ep. 1, 1, 93: turdus sive aliud privum dabitur tibi, etwas Besonderes, Seltsames (v. Leckereien), Hor. sat. 1, 5, 11: Graeci ea dicunt privis vocibus, durch eigentümliche kurze Schlagwörter ausdrücken, Gell. 11, 16, 1. – C) von etwas gleichs. vereinzelt = einer Sache beraubt, ohne etw., militiae, Sall. hist. fr. 1, 100 (103): verae rationis, Apul. de deo Socr. 3.
quatinus sanctos ‥ innumerabiles ex ~is contribulibus possideret
hac ratione vales ferulis nos subdere privis
ad privum properatque thorum clavimque remoto / pulvillo cernens secum miratur
1 prīvus, (12) a, um, ¶ 1 particulier, propre, isolé, spécial : Hor. Ep. 1, 1, 92 ; privæ voces Gell. 11, 16, 1, termes spéciaux ¶ 2 = singuli : Gell. 10, 20, 4 ; a) chaque, chacun : privam quamque particulam venti sentire Lucr. 4, 261, sentir chaque particule de vent à part ; in dies privos Lucr. 5, 273, de jour en jour ; b) [distributif] bubus privis binisque tunicis donati Liv. 7, 37, 2, ayant reçu chacun un bœuf et deux tuniques, cf. Liv. 30, 43, 9 ; Pl. Ps. 865 ; P. Fest. 226, 6.
2 prīvus, a, um, privé de, dénué de [avec le gén.] : Sall. H. 1, 100 ; Apul. Socr. 3.
- 1. afzonderlijk, telkens een; ➤ in dies privos;
- 2. eigenaardig, bijzonder;
- 3. vrij van, zonder (m. gen.); ➤ ~ ipse militiae.
Uxor Bonaquisti viventis, quatuor annis continuis(et si interpolanter fiebat aliquando, sed raro Priva fiebat duorum aut trium dierum ad plus) manuum et brachiorum usque ad humeros graviter fuit infirma.
prīvus
adj.
- PRO-, each, every individual, one each: ut privos lapides secum ferrent, each a stone, L.(SC.).—One's own, private, peculiar, particular: locuples, quem ducit priva triremis, H.: privum aliquid da, Quod possim titulis incidere, Iu.