privigna
privigna, a step-daughter
prīvīgna, ae, f. (fem. zu privignus), die Stieftochter, Cic. ad Att. 13, 20, 2. Vell. 2, 65, 2. Aur. Vict. de Caes. 39, 26; epit. 39, 2. Iustin. 14, 6, 3.
~a,nift
data sibi in uxorem ~a
nisi ‥ matrem filia facta ~a supplantasset
quam Dunelmensis ecclesia, ut ~a, effronter aggreditur
hec previgna, A.stepdoghter
puella cujusdam pandoxatoris ~a
~a ‥ sibi [puero ], matre sua mortua, molesta et immitis erat
prīvigna, (15) æ, f. (privignus), fille dʼun premier lit, belle-fille : Cic. Att. 13, 20, 2.
Noverca, utitur Eddius Stephanus in Vita S. Wilfridi cap. 2.
prīvīgna ae, f
- privus+GEN-, a step-daughter.