privilegiarius
prīvĭlēgĭārĭus, ii, m. [privilegium],
- one who has a privilege, a privileged person (post-class.), Dig. 14, 5, 3; cf. ib. 2, 14, 10; 42, 5, 24.
prīvilēgiārius, iī, m. (privilegium), ein mit einem Vorzugsrecht versehener Gläubiger, ein Bevorrechteter, ICt.
privileg[i ]arius, qui utitur privilegio
~iarius, qui utitur privilegio
prīvĭlēgĭārĭus, ĭī, m. , privilégié : Ulp. 14, 5, 3.