privignari
privignæagere. Carmen de Ottonis IV. Imper. destitutione apud Leibnit. tom. 2. Scriptor. Brunsvic. pag. 530.
Roma tace, quid enim prolixa locutio prodest ? Quid tot verborum prosunt dispendia ? dum tu Sic Privignaris, dum mendax filia patri Innocuo crimen audes imponere falsum.