procuratia

procuratia [ML < CL procuratus, p. ppl. of procurare+-ia] 1 position of authority of a procurator. 1220 miserunt quemdam procuratorem suum S. de K. cum litteris de ~ia BNB III 350; 1342 pretendentem ipsum magistrem Johannem ‥ captum et in prisona ‥ adhuc detentum ‥ si ea occasione et non alia arestetur una cum literis de ~ia sua deliberari faciatis RScot 623a; tunc ipsum Johannem una cum ~ia sua ‥ a prisona ‥ liberari faciatis Ib.; 1410 sciatis quod commisimus fratri J. ‥ custodiam procuracionis abbatis de Conchis ‥ cum pertinenciis, ac omnium terrarum ‥ ad eandem ~iam pertinencium FineR m. 15. 2 maintenance, dues (orig. in kind, later commutted to money), esp. visitation due of bishop. 1241 de placito quare exigit ~ias CurR 1751 (cf. ib. 1655: de placito quare exigit hospicia); de placito ~ie Ib. 1783; s1239 ab eis pecuniam non minimam extorsit nomine ~ie M. Par. Maj. III 616; s1245 redditus ‥ thesaurarii Saresbiriensis cum aliis multis violenter, ut pretactum est, sed precipue a viris religiosis, rapiuntur. ~ie et munera exiguntur, sibi festinanter transmittenda, et contradicentes graviter puniuntur Ib. IV 416; s1247 procurancias [MS: ~ias] ‥ ab omnibus vicinis et aliquibus remotis episcopis et abbatibus exigebat Id. Abbr. 300; 1348 licenciam dedimus prefatis cardinalibus quod ipsi per procuratores suos ~ias suas ‥ levare ‥ possint Foed. V 631.