About Report a problem

Menu

procumbere

procumbere [CL] 1 to bend or lean forward. b to bow or throw oneself forward or down (in prayer or supplication). c to be bent forward or down (in quot. of a damaged or deformed finger). et si ad hoc tantum ministerium quo calciamentorum ejus corrigiam ~ens solveret se dignum fateretur Bede Hom. I 1. 25; quem cum in terram distractis crinibus distortis brachiis mortiferis rictibus ~entem aspicio Ep. ad amicum 12.  b quae cum illuc advenisset, et aliquantisper in oratione procubuisset, somnii sui effectum in conspectu fratrum consecuta est Gosc. V. Iv. 90C; [Edwardum] venientem ad se et conantem ad genua ~ere allevat W. Malm. GR II 196; continuo ‥ letitia puerili, constantia virili, cursu incepto, ante altare ~it Id. GP V 269; humo ‥ ~ens cum lacrimis et singultibus Dominum diutius exoravit Ord. Vit. IV 14 p. 266; gratias agens pro reddita vita, ante pedes resuscitatoris ~eret Ib. VI 9 p. 77.  c qui mihi minimum digitum dextre manus restituit. procubuerat siquidem in vola, et officii militaris opus impediebat W. Cant. Mir. Thom. VI 160. 2 to fall forward or down; b (w. ref. to violent death); c (in gl.). d (transf., of wind) to blow. donec [arbor] caelesti numine nutabunda crudeliter corrueret et supernae potestatis instrumento lugubriter succisa ~eret [gl.: asige, hnipte] Aldh. VirgP 21.  b rem ignorantes adversarios utpote suos clientes convocabant. ubicumque igitur obviabantur, tanquam oves ~ebant et obtruncabantur Ord. Vit. IX 9 p. 539; eliso cerebro humi ~ebant homines Ib. IX 10 p. 560; neque talia bella paravit. / nec sub ea tanti procubuere viri Gower VC I 456.  c procubit, cecidit GlC P 718; 10‥ ~eret, gefeoll WW.  d ventus ~ens a montibus Osb. Bawdsey cliii. 3 to adopt a prone position on the ground, to lie down. nec / in Parnasso procubui nec somnia vidi Aldh. Aen. pref.; rinoceros ~it et obdormit in gremio speciose virginis Ad. Dore Pictor 151.

Saved

Recent