profusus
profusus, lavish, extravagant, profuse
prŏfūsus, a, um, Part. and P. a., from profundo.
prŏfūsus, (12) a, um.
I part. de profundo.
II pris adjt : ¶ 1 qui sʼétend, étendu : Varro R. 2, 5 ; cauda profusior Pall. 4, 13, 2, queue trop longue ¶ 2 [fig.] a) débordant, excessif, sans frein : profusum jocandi genus Cic. Off. 1, 103, plaisanterie qui passe les bornes, cf. Cic. Tusc. 4, 15 || prodigué, qui se déploie avec profusion : profusi sumptus Cic. Quinct. 93, dépenses faites à profusion, cf. Cic. Amer. 139 ; profusæ epulæ Cic. Mur. 76, la profusion dans les repas ; b) prodigue, large : Mart. 8, 38, 11 ; c) prodigue, dissipateur, gaspilleur : Cic. Quinct. 40 ; sui profusus Sall. C. 5, 4, prodigue de son bien ; profusissimus Sen. Brev. 3, 1.
- 1. onmatig, uitgelaten [genus iocandi; hilaritas; libido]; ➤ profusis sumptibus vivere; -e in castra tendere in wilde vlucht;
- 2. (metaf.) (a) verkwistend [luxuria]; ➤ alieni appetens, sui ~; (b) (Mart.) vrijgevig;
- 3. extravagant, overdadig [epulae; convivia].
profusus , a, um. part. p. v. profundo.
溢外。浪費。太過者。— homo 蕩子。Profusa hilaritas 無度之樂。不禁喜。Sumptibus profusis vivere 度曰支用無度。Profusae epulae 太華之筵席。
Suggest a Translation
See an image
溢外。浪費。太過者。— homo 蕩子。Profusa hilaritas 無度之樂。不禁喜。Sumptibus profusis vivere 度曰支用無度。Profusae epulae 太華之筵席。
Suggest a Translation
See an image
profūsus
adj.
- P. of profundo.—Of persons, lavish, extravagant, profuse: nepos: alieni appetens, sui profusus, lavish of his own, S.—Of things, extravagant, excessive, profuse: profusis sumptibus vivere: epulae: genus iocandi.