ΛΟΓΕΙΟΝ
About
Menu

profugere

profugere [CL] , a to flee; b to flee to (w. acc. of place). ultro in exilium aliqui ~iunt quo extorres ‥ a potestate Normannorum sint liberi Ord. Vit. IV 3 p. 172; fugio componitur ‥ profugio, -is Osb. Glouc. Deriv. 222.  b nocte ~it Hispaniam ‥ intendens ut astrologiam ‥ a Saracenis edisceret W. Malm. GR II 167.

Saved

Recent