proloquor

prō-lŏquor, cūtus (quūtus), 3, v. dep. n. and a.

• I In gen., to speak out, utter, declare, say (mostly ante-class. and poet.; not found in Cic., Caes., or Quint.): prolocutum (dicimus), cum animo quod habuit, extulit loquendo, Varr. L. L. 6, § 56 Müll.: hoc profiteri et proloqui advorsum illam,Enn. ap. Non. 232, 24 (Trag. v. 384 Vahl.): miserias Medeai caelo atque terrae, id. ap. Cic. Tusc. 3, 26, 63 (Trag. v. 291 Vahl.): cogitata, Ter. Phorm. 283: verbum, id. And. 256; cf.: proloqui quicquam verborum, Plaut. Am. 1, 1, 92 (244): aliquid apud aliquem, id. Capt. prol. 6; so, apud aliquem, id. Ep. 3, 4, 28 (464): vera, id. Aul. 2, 1, 18 (137): falsum, id. ib. 3, 5, 45 (519): pervagatissimus ille versus, qui vetat Artem pudere proloqui quam factites, Cic. Or. 43, 147: nunc quam rem oratum huc veni, primum proloquar, Plaut. Am. prol. 50; so with interrog.-clause: quid sentiatis proloquimini, Auct. B. Afr. 44 fin.; with acc. and inf., Liv. 4, 2, 13.—Absol.: ut occepisti, perge porro proloqui, Plaut. Trin. 1, 2, 125 (163).—*
• II In partic., to foretell, predict: proloquar, atque utinam patriae sim vanus haruspex, Prop. 3, 13 (4, 12), 59.

prō-loquor, locūtus sum, loquī, heraussagen, aussprechen, sich auslassen, äußern (Ggstz. tacere), I) im allg.: cogitata, Ter.: id apud vos, Plaut.: mendacium parenti, Plaut.: quod pro-loqui piget, Liv. – m. folg. Acc. u. Infin., Liv. 4, 2, 13: m. indir. Fragesatz. Komik. u. Auct. b. Afr. – absol., omitto proloqui, davon schweige ich, Ter.: quid ego parcam apud te proloqui? Plaut. – II) insbes., weissagend verkünden, Prop. 3, 13, 59. – ➳ Infin. Präs. arch. proloquei, Plaut. Men. 252 Sch. mit cod. A. – prolocutus passiv, Hieron. chron. 2.

prōlŏquor, (11) cŭtus sum, quī, ¶ 1 intr., parler hautement : Pl. Trin. 162 ; Varro L. 6, 56 ¶ 2 tr., exposer à haute voix : Enn. Scen. 257 ; Pl. Capt. 6 ; Amph. 50 ; Poet. d. Cic. Or. 147 ; Ter. Phorm. 283 ; [av. prop. inf.] Liv. 4, 2, 13 || prédire : Prop. 3, 13, 59.

proloquor , eris, cutus sum, qui. d. 3.
明吐己意。

Suggest a Translation
See an image

prō-loquor cūtus, ī, dep.,

• to speak out, utter, express, declare, announce: miserias Medeai caelo atque terrae, Enn. ap. C.: cogitata, T.: in senatu proloqui, se prohibiturum, etc., L.—To foretell, predict, Pr.