About
Menu

promeritorius

promeritorius [CL promerere+-torius] , that earns merit; b (w. obj. gen.) deserving (of), worthy (of). 1207 qui ‥ sperat de ipsa [sc. obedientia] premium, ~iam exhibebit eandem (Lit. Papae) Gerv. Cant. II lxxxvi.  b c1169 idem ‥ magnum et ei quod minimum videtur subintulit premium, ut doceret quoniam et minimi diligens observantia vite ~ia est J. Sal. Ep. 301 (281).

Saved

Recent