prominentia
prōmĭnentĭa, ae, f. [prominens],
- a jutting out, projection, prominence (post-Aug.): ita uti summam habeant prominentiam (anterides), Vitr. 6, 11; praecordiorum, Cael. Aur. Acut. 3, 5, 50; in plur. of promontories, Sol. 27, 1.
prōminentia, ae, f. (promineo), I) das Hervorragen, Hervorspringen, Vitr. 6, 8, 6: oculorum, Cael. Aur. de morb. acut. 3, 1, 3: praecordiorum, ibid. 3, 5, 50. – II) meton., der Vorsprung, das Vorgebirge, Solin. 27, 1. Avien. or. mar. 159 u. 171.
faciem totam ita tumor coequaverat, quod vix nasi ~ia, vix oculorum concava apparebant
a ~ia duorum lapidum de R.
‘vadosos levat’, i. e. in ~iam extendit
qui suorum ~ia meritorum ‥ apostolice sedis gratiam plene meruit obtinere(
prōmĭnentĭa, æ, f. , saillie, avance : Vitr. Arch. 6, 8, 6.