promico
prō-mĭco, āre, v. n. and a.
- I Neutr., to gleam forth; transf., to spring forth, start forth (post-class.): promicant molles plumulae, i. e. grow out, Ap. Met. 3, 21, 18; rosae, id. ib. 10, 29, 12; lacrimae, burst or gush forth, id. ib. 3, 10, 10.—
- II Act., to throw out, deliver with vehemence: orationem, Naev. ap. Non. 65, 6 (promicare extendere et porro jacere, Non.).
prō-mico, āre, hervorschimmern, übtr., I) intr. = schnell hervorkommen, promicant molles plumulae, wachsen hervor, Apul. met. 3, 21: lacrimis rursum promicantibus, hervorbrechen, Apul. met. 3, 10. – II) tr., hervorspringen lassen, ausdehnen, hau longe promicanda oratio est, Naev. com. 16.
prōmĭcō, āre, ¶ 1 intr., sortir, paraître, croître, pousser : Apul. M. 3, 21 ¶ 2 tr., orationem Næv. Com. 16, lancer des paroles.