prominere

prominere [CL] 1 to extend outward, project; b (pr. ppl. as adj.). expansis cruribus erecti pedes ad coelos sursum ~ebant V. Cuthb. I 3; dum mihi ‥ de collo rubor tumoris ~eat Bede HE IV 17 p. 246; lingua extra palati concavum ~eat W. Malm. Wulfst. II 9; oculis glaucis et ~entibus Gir. EH II 11 p. 327; unde hujusmodi volatilia generaliter habent pectus prominens Quaest. Salern. B 267.  b archa ‥ a lateribus habens ostiola ~entiora R. Cold. Cuthb. 43. 2 to be imminent, threaten (cf. imminere). 1339 non dicet quod facimus de materia ista scutum contra eum qui nostro ~ebat capiti mortis ictum (Lit. Regis) W. Guisb. Cont. 323; s1166 Henricus attendebat undique sibi bella ~ere, utpote habens contra se Wallenses Bower VIII 12; cum omnes medici solius mortis exitum nobis ~ere promitterent Feod. Durh. lxxvi.