propudiosus
Could not find propudiosam in Logeion dictionaries.
propudiosam Adjective: feminine accusative singular of propudiosus
prō̆pŭdĭōsus, a, um, adj. [propudium],
- shameful, disgraceful, infamous (ante- and post-class.), Plaut. Stich. 2, 2, 10 (334): uxor, Gell. 2, 7, 20: ancilla propudiosissima, Sid. Ep. 9, 6: facinus, Arn. 5, 175: concubitus, id. 4, 149: meretrices, Min. Fel. 25, 9: mulier, Ap. Met. 9, 27, 13.
prōpudiōsus, a, um (propudium) höchst schamlos, verworfen, v. Pers. uxor, Gell.: mulier, Apul.: meretrix, Min. Fel.: ancilla propudiosissima, Sidon.: mein fastidis, propudiose? Plaut.: so auch Vokat. propudiosa, Plaut. – v. Vornahmen usw., facinus, Arnob.: concubitus, Arnob.: convicia, Rutil. Nam.
~us, impudibundus, inverecundus
~us, ignominiosus, injuriosus
prōpŭdĭōsus, a, um, qui est sans pudeur, éhonté, infâme : Pl. St. 334 ; Gell. 2, 7, 20 || obscène : Arn. 5, 175.
Rubore confusioneque plenus. Gl. MSS. Sangerm. num. 501. Sensu opposito utitur Plautus.