puerus
pŭĕrus, i, v. puer.
puerus, ī, m., s. puer ➳ .
1 pŭĕrus, a, um, enfantin, dʼenfant : P. Nol. Carm. 25, 217.
2 pŭĕrus, ī, m. , v. puer
➳.
Vide Pueritia.Fronte juventutis tegitur fucata senectus : In Pueram faciem veterana refloruit ætas.