pugil
pugil, one who fights with the cestus, a fist-fighter, boxer, pugilist
pŭgil, ĭlis (u scanned long, Prud. Contr. Symm. 2, 516; nom. pugilis, Varr. Sat. Men. 22, 2, p. 116), m. [root pug- in Gr. πύξ, with the fist; cf.: pugna, pugillus, pungo, etc.].
- One who fights with the cestus, a boxer, pugilist, Gell. 3, 15, 3; Cic. Tusc. 2, 17, 40; 2, 23, 55; id. Brut. 69, 243; Ter. Eun. 315; Hor. C. 4, 2, 18; 4, 3, 4; id. S. 2, 3, 30; id. A. P. 84; Ov. Am. 3, 2, 54; id. F. 5, 700; Suet. Aug. 45; id. Calig. 18.— *
- II Transf.: os pugilis, a hardened, i. e. shameless forehead, Asin. Gall. poët. ap. Suet. Gram. 22.
pugil, ilis, Abl. ilī, m. (vgl. pug-nus, πυγ-μή, πύξ), der Kämpfer mit dem Cästus, der Faustkämpfer, Ter., Cic. u.a.: pugiles catervarii, s. catervārius: os pugilis, harte, unverschämte Stirn, Asin. Gall. b. Suet. gr. 22. – Nbf. pugilis, is, m., Varro sat. Men. 89. – ➳ Abl. Plur. pūgilibūs gemessen bei Prud. c. Symm. 2, 518.
†pugit, prancatiarius [l. pugil, pancratiarius ]
~iles, qui feriunt
manus ~ilis digitos contorte palme insertos ‥ gemebat
~iles,sweordboran
agonista, ~il, brabeuta, agonotheta
arenam incolo nudus ~il et inermis
sicut ~il egregius et gladiator eximius
fortem ‥ ~ilem contemnere facit molestias ictuum spes corone
Benedictus ‥ et alii temptati fuerunt et per temptationes probati athlete fideles et sic meruerunt coronam ~ilum [ME: ]kempene
a champion , athleta, pugnator, ~il
coenubialis militiae ~iles frontem vexillo crucis armatam ‥ offerentes
nocte quadam expeditos ~iles congregavit ‥ ac omnes ‥ statim trucidavit
eum ‥ cum G. de L. aliisque probatis ~ilibus contra Britones bellis inhiantes opposuit
precipui ~iles in utraque parte militabant
nunc gladii pugiles, longo nunc fraxinus ictu / fulminat, hii propius audent, hec eminus urget
nobiles Scocie ~iles
universo Scotorum exercitu
valentissimus ‥ nostrorum omnium congremialium ~il, civili preditus sapientia ‥ qui ad attroces debellandas malignitates ‥ presto erit et ‥ vivacissimus atleta
Aristotiles ‥. / qui pueros pugiles [gl.: disputantes ] acuit ratione viriles
erat ‥ in palacio regis ~il fortis, qui semper pro justicia imperii pugnavit
~il regis in coronacione
duello ‥ res examinanda indicatur ‥. conveniunt in campum plebs innumerosa, ‥ ~iles quoque cum armaturis suis preparati
de jure jurandi ~ilum pro terra. defensor ‥ primo jurabit, tenens appellatorem qui erat a dextris sic
nos teneri Thome de Bruges, ~ili, pro homagio et servicio suo ‥ dum idem T. potens est officium ~ilis exercere. ‥ T. nobis promisit ‥ quod contra ‥ comitem Gloucestrie ‥ pro nobis pugnabit
medietatem tamen sumptus ~ilis dictus abbas sustinebit, si contingat ~ilem habere
vidit duos ~iles armatos in curia prioris ad duellum faciendum
cum predicti duces et ~iles convenerunt inter listas ‥ rex ‥ precepit eis ut se continerent et non omnino dimicarent et causam duelli in manibus suis sumpsit
populus, quasi pro suo ~ile oraturus ‥ terre prosternitur. cum cantat [sacerdos ] orationes ‥ quasi totis viribus contra dyabolum pugnat
parati erimus pro tuicione monastici ordinis ‥ ~ilem nostrum dominum W. ‥ in hujusmodi actibus scolasticis ‥ destinare
de S. Georgio ~ile et protectore nostro
Ludovicus ‥ / ‥ fidei tyro, crucisque pugil
[Jesu, passus es ] mortem ut mortis pugiles / absorbeat victoria
alumnos ‥ promovendos in ~iles fidei et athletas
Deus ‥ ordinavit legem, per quam ~iles sortis sue, id est clerici, asimilarent sibi laicos
papa ‥ dixit ‥ quod ipse solus ecclesie Anglicane ~il erat invincibilis, inflexibilisque columpna
post preclaros scienciarum ~iles quos velut vitis fructifera ‥ universitas Oxonie ‥ educare non destitit
regem fortem pro fide ~ilem Christianissime zelantem
pugiles pars plurima vultus / exertat
equestres tibie, thorax extensior, lacerti ~iles virum fortem ‥ denuntiant
pŭgĭl, (12) ĭlis, m. (cf. pugnus, πυγμή, πύξ), athlète pour lʼexercice du pugilat, pugiliste, boxeur : Cic. Tusc. 2, 40 ; 2, 56 ; Br. 243 || os pugilis Asin. Gall. d. Suet. Gramm. 22, impudence.
➳ pūgil Prud. Symm. 2, 516.
Campio, in Foris Bigorrensibus art. 20. Tabular. S. Germani Paris. sub. Hugone :
Godefridus quidam de sancto Germano Pugilem suum Robertum et suos obsides coram assistente multitudine nobis exhibuit. Godefridus vero de Braviler neque pugilem, neque obsides suos exhibuit, nec ea die comparuerunt in Curia nostra, propter quod ei diximus, ipsum decidisse a causa.Vide Campio.
,Pugil conducticius
Arcuati pedes, equestres tibiæ, thorax extensior, lacertiPugiles , virum fortem, agilem et audacem denuntiant.
pugil ilis, m
- PAC-, one who fights with the cestus, a fist-fighter, boxer, pugilist: pugilem esse (virginem) aiunt, T.: Olympionices: Illum non labor Isthmius Clarabit pugilem, H.
Pugil
(πύκτης). A boxer; one who fights with his fists (pugni). See athletae; caestus; gymnasium; pugilatus.