pugilatio
pŭgĭlātĭo, ōnis, f. [pugilor],
- boxing with the cestus, pugilism, Cic. Leg. 2, 15, 38.
pugilātio (pugillātio), ōnis, f. (pugilor), das Kämpfen mit dem Cästus, der Faustkampf, pugillationem exercere, Fulg. contin. Verg. p. 152 M. – Cic. de legg. 2, 38 jetzt pugillatu.
pŭgĭlātĭō, ōnis, f. (pugilor), pugilat : Fulg. Virg. p. 152 ; Cic. *Leg. 2, 38.