pueriliter
pueriliter, like a child
pŭĕrīlĭter, adv., v. puerilis fin.
puerīliter, Adv. (puerilis), I) kindlich, wie Kinder od. Knaben, blandiri, Liv.: ludere, Phaedr. – II) übtr., knabenhaft, kindisch, läppisch, facere, Cic.: cupere, Tac.
transcensis infantiae suae temporibus, cum fari ~iter temtabat ‥
puer, non ~iter loquens, addidit dicens ‥
sic dicciones grammaticaliter et ~iter pronunciatas ‥
puer qui eos [panes ] portavit nec commedit est Judaicus populus ~iter
ne quis ‥ ~iter desipiens aestimet
noli ~iter agere
omnes ab Aristotile ~ius aut stolidius evagantur quam Platonici cujus sententiam agnoscere dedignantur
ne congesta prudenter ~iter dissolverentur interim in manu sua sequestraret
nec oporteret tam particulariter et ~iter materiam istam discutere
pŭĕrīlĭtĕr (14) (puerilis), à la manière des enfants : Liv. 21, 1, 4 || puérilement, sans sérieuse réflexion : Cic. Fin. 1, 19 ; Ac. 2, 33 ; Tac. H. 4, 86.
puerīliter
adv.
- puerilis, like a child: ludentes, Ph.: blandiri, L.—Childishly, foolishly, sillily: facere.