puerpera
puerpera, ae, f. (puer u. pario), die Kindbetterin, Wöchnerin, Ter. u.a.: auch die erst gebären soll, die Kreißende, Plaut. u. Catull. – attribut., uxor, Sen. de ben. 4, 35, 2.
~a geminos [v. l. geminas ] enixa
~a,cildiungwif
que pro affluentis lactis copia ~e mammas stricta preceperat illigari fascia
~a puerum edidit
unam puerperam capacem seminum / mallet quam undecim milia virginum
ubi cum pueris suis ~a, truncata manus et pedes, exemplo pereat inaudito
femina praepollens et sacra puerpera virgo
aspice monstrantem vestrae consortia carnis / hospicio ventris quem sacra puerpera gessit
processit ad orientalem Dei ~ae aecclesiam tantumdem precaturus
ecce Deum paries, hominemque puerpera gignes
que, vitam pariens, virgo puerpera / imples vivifico secula germine
aliud antiphonarium ‥ habens in prima litera ~am virginem cum parvulo
salutem illam quam peperit ~a singularis
lingua puerpera fit odii fidemque loquendo
simplicitas veri, fraus ipsa puerpera falsi
Dei proles ‥ quaesitura alvum incomtaminatae puerperae [gl.: ~e sunt que annis puerilibus pariunt; ~a mater pueri primo partu editi ] virginali puerperio praeditae
puerpera, puella
pŭerpĕra, (13) æ, f. (puer, pario), accouchée, femme en couches, jeune mère, mère : Pl. Amph. 1092 ; Catul. 34, 13.