quiditas

quiditas, quidditas [ML < CL quid+-tas] , (phil.) real nature or essence of a thing, whatness, quiddity. sicut posse mori vel necesse mori non est de hominis ~ate, quia aliquando habebit necessitatem non moriendi Gros. 222; substancia, essencia, et hujusmodi que mere quidditatem [v. l. quantitatem, Trevisa: quidite] rei significant et divinam essenciam simpliciter et abstracte representant Bart. Angl. I 6; est enim ~as alia incomplexa, que est vera rei essentia ‥; alia vero ~as complexa, scilicet cum scitur quid est res per definitionem Ps.-Gros. Summa 299; essentia ‥ est veritas rei vel ~as nomine absolute Bacon VII 18; ~atem lucis et coloris solo sensu minime comprehendi. hic dicitur ~as coloris species coloris que non discernitur nisi per relaciones ad formas consuetas Peckham Persp. 1. 60 p. 138; sic intelligendo quidditatem rem distincte tria possunt considerari, sc. formacio conceptus et conceptus formatus et quidditas rei distincte intellecta Middleton Sent. I 204b; de simplicitate anime racionalis, quam ponunt quidam ‥ ex quidditate et esse Knapwell Not. 198; quidditas rei non est ens in actu, quia sic determinaret esse in actu et ita esset necesse esse, quod non est nisi solus Deus Quaest. Ox. 335; volentes tradere quidditatem [v. l.quantitatem] eucharistie continue laborant circa panem et vinum aut circa ipsorum species (Tyss.) Ziz. 162.