radiatio
rădĭātĭo, ōnis, f. [radio],
- a glittering, shining, a beamy lustre, radiation (post-Aug.): marmoris, Plin. 36, 5, 4, § 32: stellarum, Jul. Firm. Math. 1, 4. — Plur., Arn. 6, 208.
radiātio, ōnis, f. (radio), das Strahlen, der Glanz, tanta marmoris radiatio est, Plin. 36, 32: quantacumque stellarum radiatio, Firm. math. 1, 4; vgl. ibid. 2, 22. no. 2; 5, 3. no. 1. – Plur., augustissimae lucis radiationes, die Strahlen, Arnob. 6, 24: lascivae Veneris (stellae) radiationes, Firm. math. 1, 1: lunae radiationes, ibid. 5, 3, 1.
quomodo stellarum ~o sive exagonalis sive tetragonalis sive trigonalis inveniatur
in ~onibus et generationibus ignium ‥ cum ~one visibili
impossibile est quod per viam ~onis radioli transitantes per tres angulos ysopleuri extra circumferentiam circuli inscripti concurrant in ‥
rădĭātĭō, ōnis, f. (radio), rayonnement, éclat lumineux : [du marbre] Plin. 36, 32 || pl., Arn. 6, 24.