radicitus
radicitus, by the roots, utterly, radically
rādīcĭtus, adv. [radix], with the roots, by the roots (class.).
- I Lit.: effodere herbas malas, Cato R. R. 50: concidere rosetum, Varr. R. R. 1, 35, 1; Cat. 64, 288: evellere arborem, Suet. Vesp. 5: eximere, Col. 4, 33, 4: interire, id. 6, 3, 1: auferre ungues, Prop. 3, 7 (4, 6), 51 al. —
- II Trop., by the roots, i. e. utterly, completely, radically: radicitus tollere atque extrahere cupiditatem, Cic. Fin. 2, 9, 27; cf.: extrahere religionem ex animis hominum, id. N. D. 1, 43, 121: excutere opinionem alicui, id. Tusc. 1, 46, 111: omnia malefacta vostra repperi radicitus, thoroughly, Plaut. Most. 5, 1, 62 (1102).
rādīcitus, Adv. (radix), mit der Wurzel, I) eig.: tulit r. altas fagos, Catull.: effodere herbas malas, Cato: evellere arborem, Suet., arbores, Sen., vineam, Vulg.: verrucas extrahere (v. einem Mittel), Plin. – II) bildl., mit der Wurzel, im Keime, mit Stumpf und Stiel, von Grund aus, ganz, evellere actiones, Cic.: extrahere cupiditatem, Cic.: malefacta repperi r., Plaut.
quis memoriam malefacti de corde ~us, ut Joseph, evulsit? [cf. ]Gen. l 20
Petrum sequeretur ‥ Simonicae letiferas necromantiae labruscas ~us [gl.: funditus ] exstirpantem
siquando ornos aut ingentia robora de montibus evulsa ~us traxit
quatenus ‥ vitia ‥ ~us de domo Dei extirpentur et excludantur
cujus linguam per medium secti gutturis crudeliter extrahentes ~us amputaverunt
nemora ‥ succisa et ~us avulsa
capilli ~us evellantur
gentilium turmas ‥ debachantes orationum vinculis quasi ~us [gl.: radice, omnino, funditus ] fixas ‥ manere fecit
tunc fiunt scrutinia, ut exploretur sepius, an post renuntiationem Satanae sacra verba datae fidei ~us corde defixerit
haec ‥ mentibus nostris ~us infigatur
ab herbis ‥ que terre ~us herent, radicem disputationis sumam
nisi animus interne dulcedinis horum progenita possideret ~us naturali privilegio dignitatis
potius insistendum est ad distinguendum ea ~us ab aliis
repugnant ‥ intellectui sanctorum doctorum, qui veritates ~us consideraverunt
ipsa namque sola est que celatam quam querimus complete et perfecte denudare sufficit veritatem, et eam ~us declarare
et sic patere quod sapiencia, prudencia, justicia, et alie virtutes cardinales †radictius [l. radicitus ] procedunt a timore Dei
rādīcĭtŭs (13) (radix), adv., jusquʼà la racine, avec la racine : Cato Agr. 50 ; Varro R. 1, 35 ; Col. Rust. 4, 33, 4 || [fig.] radicalement, à fond : Cic. Nat. 1, 121 ; Fin. 2, 27 ; Tusc. 1, 111.
- 1. (niet-klass.) met wortel en al;
- 2. (metaf.) door en door, helemaal, volledig; ➤ religionem ex animis hominum ~ extrahere.
rādīcitus
adv.
- radix, by the roots, utterly, radically: evellare actiones tuas: ex animis extraxit religionem.