radicatus
rādīcātus, a, um, v. radicor.
rādīcātus, a, um, part. de radicor.
Arbores etHinc metaphorice Sidonius lib. 7. Epist. 8 :Radicata semina autumno serito.
Formido semelEt lib. 5. Epist. 10 :Radicata , etc.
Fixum estRadicatumque pectoribus humanis, etc.