radicalis
rādīcālis, e, adj. [radix],
- having roots (post-class.), Aug. c. Faust. 13, 12.
humiditas ‥ illa ~is [] derelicta et in radice sic procreata humorem ‥ invenit in terra sibi similem : Trevisa of þe roote
pars originalis et ~is per quam et stat et firmatur planta, et sic radix est pars originalis
preterea calor naturalis agit in humidum ~e continue
ne materia inobediens nature attingat ‥ ad ~ia et corrumpat virtutem cordis
spiritus est radix, i. instrumentum ~e, quo mediante cor operatur
vulnera membrorum ~ium sine deperdicione substantie in pueritia consolidari possunt
quedam sunt membra principalia quia aliorum membrorum inferiorum sunt principia et ~ia [] fundamenta : Trevisa rootes
probamus hanc questionem esse de ipsorum ~i intentione
principium ~e ex quo res fiunt
significata communicant in aliqua natura ~i
non solum est utilitas ista quintuplex ~is ‥ sed ‥
omnes nature operaciones in natura radicantur et ipsa natura est omnium ~e principium
heres ‥ suo successit patruo, non hereditario jure ‥ immo virtute pocius cujusdam ~is donacionis, et per viam talliacionis ad heredes mares
sustentamentum omnium istorum est bonum sydus ~e in quo natus es