rancere
~et, rancidum est
reestyn ,as flesch , ~io, -cis, -ivi, -ire, caret supinis
to be reste , ~ere
repleo, tondeo, ~eo, spondeo, terreo
Irasci, indignari ; Fetere, esse rancidum, Joh. de Janua.
Puir, estre courrouciez ou rancuneus, in Glossis Lat. Gall. Sangerm. Glossæ Lat. Græc. et Græc. Lat. :
Rancens. Pro putrescens usus est Lucretius :
Vide Rancor et Vossium de Vitiis serm. lib. 4. cap. 19.Unde cadavera Rancenti jam viscere vermes Expirant, etc.
Rancescit caritas.