About
Menu

rancus

RANCUS
, Ταγγός, pro Rancidus, in Glossis Græco-Lat. In Latino Græcis legitur, Rancum, Ταγγόν.
Metaphorice in Vita S. Willibaldi, tom. 2. Julii pag. 508 : Obviavit illis unus leo, qui aperto orerugiens Rancusque eos rapere ac devorare cupiens, hoc est, Rancore, ira seu furore plenus.

Saved

Recent