rectificatio
rectĭfĭcātĭo, ōnis, f. [rectus-facio],
- the harmonizing, reconciling (late Lat.): contrariorum, Junii Partib. Div. Leg. 2, 29.
rectificata maxima linea mundi haberet duo extrema cum medio et proporcionem finitam ad quamlibet ejus partem, manens continue causata, ut mundus. hec tamen ~o est impossibilis
requisivimus ‥ quatinus ‥ universa in statum pristinum et debitum reparerent. ‥ pro ~one eorum que non recte innovata fuere, zelati sumus
de titulo regis Edwardi Quarti ad regimen regni; deque fractione ipsius, ac eciam ~one
quod fractum fuerat, iterum bene consolidabat
de conversione infidelium aut de ~one malorum Christianorum
ad ~onem sacerdotum debemus ardenter consurgere, ne paucorum facinus sit multorum perdicio(
complexio bona convertit materiam corruptam ad ~onem
[regula ] una circa direccionem, altera ‥ circa exteriorum ~onem
~onis novissima signa sunt candor et crystallina serenitas
debet ‥ cum reliquis fecibus vij ~onum calcinari in terram crystallinam
donec sit bene subtiliata per naturalem ~onem omnium elementorum
rēctĭfĭcātĭō, ōnis, f. , redressement : Gloss.