recuso
recuso, to make an objection against, decline, reject, refuse, be reluctant to do
Frieze-Dennison Vergil
Could not find recusabunt in Logeion dictionaries.
recusabunt Verb: future active indicative 3rd plural of recuso
- I In gen., to make an objection against, in statement or reply; to decline, reject, refuse, be reluctant or unwilling to do a thing, etc. (freq. and class.; cf.: abnuo, renuo, denego); constr. with acc., an inf., an object-clause, with de, ne, quin, quominus, or absol.
- α With acc.: uxorem, * Ter. Hec. 296; Hor. S. 1, 4, 50: me judicem, Tac. Or. 5 al.; cf.: populum Romanum disceptatorem, Cic. Fl. 38, 97: populi Romani amicitiam, Caes. B. G. 1, 44: nec quae pepigere recusent, Verg. A. 12, 12: nullum periculum communis salutis causā, Caes. B. G. 7, 2; so, nullum periculum, id. ib. 7, 19; id. B. C. 3, 26: laborem, id. ib. 1, 68 fin.; Quint. 11, 3, 26; 12, 11, 10: nihil nisi hiberna, Caes. B. G. 5, 41: legumina, id. B. C. 3, 47 fin.: servitutem, Sall. J. 31, 20: vincla (leones), Verg. A. 7, 16: jussa, id. ib. 5, 749 et saep.: nihil tibi a me postulanti recusabo, Cic. de Or. 2, 29, 128; so, psalteria virginibus probis, Quint. 1, 10, 31: nihil de poenā, Cic. Planc. 1, 3; cf.: de stipendio, Caes. B. G. 1, 44: qui quod ab altero postularent, in se recusarent, id. B. C. 1, 32, 5: Ptolemaeus recusabat regem Aridaeum, rejected, Just. 13, 2, 11. — Of things: terra numquam recusat imperium, Cic. Sen. 15, 51: genua impediunt cursumque recusant, Verg. A. 12, 747: rapax ignis non umquam alimenta recusat, Ov. M. 8, 837: (falsae gemmae) recusant limae probationem, Plin. 37, 13, 76, § 200 et saep. —
- β With inf. (in class. prose, only in negative sentences or questions implying a negative): mori recusare, Caes. B. G. 3, 22; Planc. ap. Cic. Fam. 10, 8, 6; 10, 17, 2; Anton. ap. Cic. Phil. 8, 8, 25; Liv. 22, 60, 17: hoc facere, id. 5, 53, 9: ad minora se demittere, Quint. prooem. § 5: prodere voce suā quemquam aut opponere morti, Verg. A. 2, 126: praeceptis parere, id. ib. 2, 607: quicquam tentare, id. ib. 11, 437: tibi comes ire, id. ib. 2, 704: facere ipse, Hor. Ep. 2, 1, 208; Plin. Pan. 5; Curt. 6, 11, 36; Just. 14, 1, 6.— Of things: pedes vitiosum ferre recusant Corpus, Hor. S. 2, 7, 108; so id. Ep. 2, 1, 259; id. A. P. 39.—
- γ With object-clause: non rem (medicam) antiqui damnabant, sed artem. Maxime vero quaestum esse manipretio vitae recusabant, Plin. 29, 1, 8, § 16: Velinum lacum obstrui recusantes, refusing to permit, Tac. A. 1, 79; cf. infra, II.—
- δ With de: de judiciis transferendis recusare, Cic. Verr. 2, 1, 2, § 6.—
- ε With ne: Servilius et recusare et deprecari, ne iniquis judicibus ... judicium capitis in se constitueretur, Cic. Verr. 2, 5, 54, § 141: sententiam ne diceret, recusavit, id. Off. 3, 27, 100: reliqui ... ne unus omnes antecederet, recusarent, Caes. B. C. 3, 82 fin.—
- ζ With quin: si absim, haud recusem, quin mihi male sit, Plaut. Curc. 1, 3, 8 (165): non possumus, quin alii a nobis dissentiant, recusare, Cic. Ac. 2 (Luc.), 3, 7: non recuso quin, etc., id. Fam. 6, 18, 4; id. Rosc. Am. 3, 8; Caes. B. C. 3, 45 fin.: neque recusare ... quin armis contendant, id. B. G. 4, 7; Liv. 8, 7, 19.—
- η With quominus: nec recusabo, quominus omnes mea legant, Cic. Fin. 1, 3, 7; id. Div. in Caecil. 10, 31: ... quominus perpetuo sub illorum dicione essent, Caes. B. G. 1, 31: neque recusavit quo minus poenam subiret, Nep. Epam. 8, 2.—
- θ Absol.: non recuso, non abnuo, etc., Cic. Mil. 36, 100: recusandi aut deprecandi causā legatos mittere, Caes. B. G. 5, 6; Verg. E. 3, 29 et saep. —
- II In partic.
- 1 To refute, disprove: nativitatis mendacium, Tert. adv. Marc. 3, 11.—
- 2 In jurid. lang., to protest against a complaint; to object, take exception, plead in defence: causa omnis, in quā pars altera agentis est, altera recusantis, Quint. 3, 10, 1: numquid recusas contra me? Plaut. Poen. 5, 6, 18 (1355): tu me ad verbum vocas: non ante venio, quam recusaro ... Quoniam satis recusavi, veniam jam quo vocas, Cic. Caecin. 28, 8 sq.: cum reus recusare vellet, sub usuris creditam esse pecuniam, etc., Dig. 17, 1, 48; cf. recusatio, II. B.
- 1. afwijzen, weigeren, van de hand wijzen, zich verzetten tegen (m. acc.; de; inf. of aci.; ne of quominus; na ontkenning quin) [deditionem; condiciones pacis; de stipendio; de iudiciis transferendis];
- 2. (jur. t.t.) protest aantekenen, protesteren.
- re-+ causa, to make an objection against, decline, reject, refuse, be reluctant to do: non recuso, non abnuo, etc.: recusandi causā legatos mittere, Cs.: uxorem grandi cum dote, H.: nec quae pepigere recusent, V.: nullum periculum communis salutis causā, Cs.: legumina, Cs.: servitutem, S.: iussa, V.: nihil tibi a me postulanti recusabo: qui quod ab altero postularent, in se recusarent, Cs.: terra numquam recusat imperium: genua impediunt cursumque recusant, V.: ignis non umquam alimenta recusat, O.: populumR.disceptatorem: mori, Cs.: sequi bene monentem, L.: praeceptis parere, V.: tibi comes ire, V.: versate diu quid ferre recusent umeri, H.: de iudiciis transferendis recusare: sententiam ne diceret: non recusamus quin Rosci vita dedatur: neque recusare . . . quin armis contendant, Cs.: nec recusabo, quo minus omnes mea legant: quo minus perpetuo sub illorum dicione essent, Cs.—In law, to protest, object, take exception, plead in defence: tu me ad verbum vocas; non ante venio, quam recusaro.
-
…Si iterum experiri velint, se iterum paratum esse decertare ; si pace uti velint, iniquum esse de stipendio recusare, quod sua voluntate ad id tempus pependerint. Amicitiam populi Romani sibi ornamento et praesidio, non detrimento esse…
Julius Caesar, Gallic War
-
…atque se hac spe petisse. Si per populum Romanum stipendium remittatur et dediticii subtrahantur, non minus libenter sese recusaturum populi Romani amicitiam quam adpetierit. Quod multitudinem Germanorum in Galliam traducat, id se sui muniendi, non Galliae…
Julius Caesar, Gallic War
-
…obsides dare nobilissimos civitatis et iure iurando civitatem obstringere sese neque obsides repetituros neque auxilium a populo Romano imploraturos neque recusaturos quo minus perpetuo sub illorum dicione atque imperio essent. Unum se esse ex omni civitate Haeduorum qui adduci non…
Julius Caesar, Gallic War
-
…resolvite vestes ossaque post tergum magnae iactate parentis. Obstipuere diu, rumpitque silentia voce Pyrrha prior iussisque deae parere recusat, detque sibi veniam pavido rogat ore, pavetque laedere iactatis maternas ossibus umbras. Interea repetunt caecis obscura latebris…
Ovid, Metamorphoses
-
…quis est autem dignus nomine hominis, qui unum diem totum velit esse in genere isto voluptatis Cyrenaici quidem non recusant ; vestri haec verecundius, illi fortasse constantius. sed lustremus animo non has maximas artis, quibus qui carebant…
M. Tullius Cicero, de Finibus Bonorum et Malorum
-
…aeger ingravescente morbo unius opem inplorat, sic noster populus in pace et domi imperat et ipsis magistratibus minatur, recusat, appellat, provocat, in bello sic paret ut regi ; valet enim salus plus quam libido. Gravioribus…
M. Tullius Cicero, De Republica
-
…virtutibus ac laudibus esse debet. cui senatus populusque Romanus amplissimae dignitatis praemia dedit non postulanti, imperia vero etiam recusanti, huius de facto, iudices, ita quaeri ut id agatur, licueritne ei facere quod fecit, an…
Cicero, pro Balbo
-
…cum omnia cum omnibus foedera reconciliationes ; que ; gratiarum sanguine meo sancirentur, cum omnes boni non recusarent quin vel pro me vel mecum perirent, armis decertare pro mea salute nolui, quod et vincere et vinci…
Cicero, post Reditum ad Populum
-
…considitur. Tum Crassus cum auctoritas atque amicitia vestra tum Antoni facilitas eripuit inquit mihi in optima mea causa libertatem recusandi quamquam in partienda disputatione nostra, cum sibi de eis, quae dici ab oratore oporteret, sumeret, mihi…
Cicero, de Oratore
-
…dum de patris morte quaereretur. res porro abs te eius modi postulabatur ut nihil interesset, utrum eam rem recusares an de maleficio confiterere. quae cum ita sint, quaero abs te quam ob causam recusaris. cum occiditur…
Cicero, pro S. Roscio Amerino