redditor
reddĭtor, ōris, m. [reddo],
- one who pays, a payer: debitorum, Aug. Ep. 5; Vulg. Ecclus. 5, 4.
redditor, ōris, m. (reddo), I) der Abzahler, Bezahler, debitorum ipsius fisci, Augustin. epist. 138, 15. – II) der Zurückgeber, a) der Vergelter, Vulg. Sirach 5, 4: mercedis, Augustin. serm. 215, 3. Ps. Tert. carm. adv. Marc. 1, 198. – b) der Wiederhersteller, vitae, Chrysol. serm. 33.
Deo sumus debitores ‥ necesse est ut ‥ simus ~ores
fateor me debitorem, scio ‥ me condignum non esse posse ~orem
psalmista ‥ semetipsum ~orem voluntarium ‥ recognoscit
primus stipes T. et verus ~or
cum lumine pervigil oravit et gratias vite sue ~ori persolvit
in ulciscendis impiorum sceleribus patiens ~or describitur esse Deus [cf. ]Sirach v 4
si pecus fuerit, redditor Deus erit
quod relictis omnibus secuta sit Christum, ejusdemque hereditatis debitorem teneat Christum, expectetque ipsum ~orem
reddite gratias Christo ‥ unicuique secundum merita justissimo ~ori
reddĭtŏr, ōris, m. , celui qui rend, qui paie : Aug. Serm. 215, 3.