redditivus
reddĭtīvus, a, um, adj. [redditio, III.],
- of or belonging to the apodosis, consequential, redditive: pars, the apodosis, Diom. p. 432 P.: particulae, e. g. talis, ita, Prisc. p. 1052 P.
redditīvus, a, um (redditio no. II), zum Nachsatz gehörig, neutr. pl. subst., redditiva, Nachsatzwörter (wie talis, ita), Prisc. 17, 32.
causa ~a seu revocativa quemadmodum flatus aut res inflammabiles cito ut oleum, sulphur, et similia. he cause in febribus reperiuntur
[nomina ] ab actu imponuntur ut interrogativa, ~a, distributiva, ficticia, numeralia
conjunctiones ‥ rationis ~ae sunt quas Priscianus proprie causales vocat ‥ ut nam, namque, enim ‥
scientia / virens ut oliva / seritur in pueris / hora sementiva / floret in juvenibus / fructus redditiva
reddĭtīvus, a, um (redditio), qui appartient à lʼapodose : Prisc. Gramm. 17, 32.