About

Menu

refectarius

refectarius, ~uarius [CL refectus p. ppl. of reficere+-arius; cf. et. ML refectorarius] , of or pertaining to a refectory: a  (as sb. m.) refectioner, refectorer. b (as sb. n.) refectory. a a1128 ~arius habet victum militis Chr. Peterb. app. 167; assignavit ~uario septem solidos annuatim Swafham 105; pro vj solidis annuatim ~ario [ed. alters to refectorario] solvendis Cart. Chester 407 p. 256 (cf. ib. 408); 1441 ~ario pro tenemento P. ‥ ij s. Ac. Obed. Abingd. 120; 1526 dompnus Thomas Peverel ~uarius dicit omnia bene preter hoc ‥ Vis. Wells 216.  b s1272 omnia ‥ pretiosa, tam in thesaurio, vestiario, ~uario quam in ceteris ecclesie illius officinis Oxnead Chr. 241.

Saved

Recent