About

Menu

refellere

refellere [CL] , to refute, prove to be wrong or false: a  (person); b (opinion, assertion, or act). a ~or, revincor; ~o, refuto GlC R 135–6; quisquis aliunde quam de Taneto et aliorsum unquam quam ad sanctum Augustinum translatam jactitaverit, omnimodis ~imus Gosc. Lib. Mild. 3; in hoc loco ~untur quidam molesti expositores qui in utroque vehementes nichil volunt accipere in Veteri Testamento ad litteram, nichil in Novo ad allegoriam Rob. Bridl. Dial. 113; nos ‥ et ~ere sine iracundia et ~i sine pertinacia parati sumus J. Sal. Pol. 650D; hic [Joannes XXII] facile ‥ ~itur Ockham Pol. III 79.  b hereticorum stultitiam apostolica auctoritate ~ens Bede Ep. Cath. 85; diligenter videndum, ne quo pacto hoc genus argumentationis ~i possit Alcuin Rhet. 28; quia et adversa fronte testimonium episcoporum ~ere videbatur superbum W. Malm. GP I 57; c1153 quorum maledicorum assertiones ‥ nos zelo Dei ~entes ‥ Doc. Theob. 37; ista accusacio ~itur in semetipsos [Judeos] nam juste fecit in hoc quod justos pretulit ipsis malis Holcot Wisd. 93.

Saved

Recent