About
Menu

refectorarius

refectorarius [ML] 1 of or connected with the refectory, (as sb. m. or f.) refectioner, refectorer. post cenam refectis servitoribus colligant ~ii mappas festivas, et bene plicatas reddant celerario conservandas Lanfr. Const. 130; 1147 Radulfo ~io Chr. Rams. 273; 1239 quod committant ‥ Philippo qui fuit ~ius officium anniversarii et ~ii Cl 158; habet ‥ ~ius de Bertuna ter in anno v onera straminis ad ornandum refectorium Chr. Abingd. II app. p. 313; sciendum quod nullus caseus debet ministrari extra refectorium nisi ex gracia ~ii Cust. Swith. 15; 1415 Margareta Syleyerd refector[ar]ia, Isabella H., et I.~B. monasterii sive prioratus moniales Reg. Cant. III 361; 1530 domina Cecilia Starkey ~ia Vis. Linc. II 125. 2 (as sb. f.) office of refectorer. dat per cartam hospitalarie octo solidos et ~ie octo solidos Swafham 118; assignavit etiam hostilarie et ~ie annuum redditum sexdecim solidorum Whittlesey 129. 3 (as sb. n.) refectory. 1156 ad opus ecclesie et omnis domus, claustrorum, reffectorarii, dormitorii et omnium officinarum et vinearum Act. Hen. II I 121.

Saved

Recent