reliquo
rĕlĭquo, āre, v. reliquor init.
reliquo, āvī, ātum, āre (reliquus), als Rest schuldig bleiben, quae quis ipse reliquavit, Ulp. dig. 34, 3, 9: ilico sum reliquati fenoris recordatus, Apollin. in Alcim. Avit. epist. 11.
rĕlĭquō, āre, tr., redevoir qqch. sur un compte : Dig. 34, 3, 9.