reliquator
rĕlĭquātor, ōris, m. [reliquor],
- one in arrears, a defaulter (post-class.): superioris anni, Dig. 46, 3, 102: vectigalium, ib. 39, 4, 9, § 2: decem millium solidorum, Cassiod. Var. 5, 6.
reliquātor, ōris, m. (reliquor), der Restant, superioris anni, Paul. dig. 46, 3, 102. § 2: vectigalium, Paul. dig. 39, 4, 9. § 2: decem milium solidorum, Cassiod. var. 5, 6, 1.
rĕlĭquātŏr, ōris, m. (reliquor), reliquataire, celui qui doit un reliquat de compte, débiteur qui est en reste : Paul. Dig. 46, 3, 102.