relinquo

duas legiones castris praesidio reliquit
he left two legions behind at the camp for defense

relinquō, līquī, līctus, 3, a.: to leave behind, 3.190; commit, 7.123; spare, leave, 2.659; give up, relinquish, 4.432; desert, abandon, 2.28; leave out of sight, unnoticed, 2.454.

rĕ-linquo, līqui, lictum, 3, v. a.

• (With the idea of the re predominating.) To leave behind (cf. desero, omitto).
• • A In gen., to leave behind by removing one's self; to leave, move away from; to leave, abandon (a person or thing).
  • • 1 Lit.: puerum apud matrem domi, Plaut. Men. prol. 28: ipse abiit foras, me reliquit pro atriensi in sedibus, id. Poen. 5, 5, 4 (1283): me filiis Relinquont quasi magistrum, Ter. Phorm. 72: dicerent non me plane de provinciā decessisse, quoniam alterum me reliquissem, Cic. Fam. 2, 15, 4: C. Fabium legatum cum legionibus II. castris praesidio relinquit, Caes. B. G. 7, 40: cum me servum in servitute pro te hic reliqueris, Plaut. Capt. 2, 3, 75 (435); cf. id. ib. 5, 1, 18 (939): fratrem, sc. in provinciā, Cic. Fam. 2, 15, 4: post tergum hostem relinquere, Caes. B. G. 4, 22; cf. id. ib. 7, 11: ille omnibus precibus petere contendit, ut in Galliā relinqueretur, might be left behind, id. ib. 5, 6: greges pecorum . . . sub opacā valle reliquit, Ov. M. 11, 277 et saep.: ea causa miles hic reliquit symbolum, Plaut. Ps. 1, 1, 53 (55): hic exemplum reliquit ejus, id. ib. 2, 2, 56 (649): (Hecuba) Hectoris in tumulo canum de vertice crinem . . . relinquit, leaves behind, Ov. M. 13, 428: (cacumina silvae) limum tenent in fronde relictum, left behind, remaining, id. ib. 1, 347.—To leave behind one's self by moving away: longius delatus aestu, sub sinistrā Britanniam relictam conspexit, Caes. B. G. 5, 8: jamque hos, jamque illos, populo mirante, relinquit, Sil. 16, 503; cf. in pass., to remain or be left behind, Lucr. 5, 626.—
    • 2 Trop.: hanc eram ipsam excusationem relicturus ad Caesarem, was about to leave behind me just this excuse (for my departure), Cic. Att. 9, 6, 1: aculeos in animis, id. Brut. 9, 38: quod coeptum est dici, relinquitur in cogitatione audientium, Auct. Her. 4, 30, 41: aetate relictā, Ov. M. 7, 170: repetat relicta, Hor. Ep. 1, 7, 97.— Of rank or merit: (Homerus) omnes sine dubio et in omni genere eloquentiae procul a se reliquit, Quint. 10, 1, 51.—
  • B In partic.
  • • 1 To leave behind one by death; to leave, bequeath, etc.
    • • a Lit.: ea mortua est: reliquit filiam adulescentulam, Ter. Heaut. 602: cum pauper cum duobus fratribus relictus essem, Varr. R. R. 3, 16, 2; cf.: pauper jam a majoribus relictus, Nep. Epam. 2, 1: agri reliquit ei non magnum modum, Plaut. Aul. prol. 13: heredem testamento reliquit hunc P. Quintium, Cic. Quint. 4, 15: cum ei testamento sestertiūm milies relinquatur, id. Off. 3, 24, 93: non, si qui argentum omne legavit, videri potest signatam quoque pecuniam reliquisse, Quint. 5, 11, 33: qui mihi reliquit haec quae habeo omnia, Ter. Eun. 120: cedo, quid reliquit Phania, id. Hec. 458 and 463: fundos decem et tres reliquit, Cic. Rosc. Am. 7, 20: aliquantum aeris alieni, id. Quint. 4, 15: servus aut donatus aut testamento relictus, Quint. 5, 10, 67: alicui arva, greges, armenta, Ov. M. 3, 585: se testamento liberum relictum, Dig. 21, 1, 17, § 16.—
      • b Trop., to leave, leave behind one: consiliorum ac virtutum nostrarum effigiem, Cic. Arch. 12, 30: qui sic sunt, haud multum heredem juvant, Sibi vero hanc laudem relinquont: vixit, dum vixit, bene, Ter. Hec. 461: rem publicam nobis, Cic. Rep. 1, 46, 70; cf.: statum civitatis, id. ib. 1, 21, 34; id. Par. 1, 2, 10: opus alicui, id. Rep. 1, 22, 35: memoriam aut brevem aut nullam, id. Off. 2, 16, 55: monumentum audaciae suae aeternum, id. Verr. 2, 1, 49, § 129: quae scripta nobis summi ex Graeciā sapientissimique homines reliquerunt, id. Rep. 1, 22, 35: scriptum in Originibus, id. Brut. 19, 75: scripta posteris, Quint. 1, praef. 1: in scriptis relictum, Cic. de Or. 2, 46, 194: orationes reliquit et annales, id. Brut. 27, 106: duo tantum volumina, Suet. Gram. 7: librum de suis rebus imperfectum, id. ib. 12; cf.: si non omnia vates Ficta reliquerunt, Ov. M. 13, 734: pater, o relictum Filiae nomen, Hor. C. 3, 27, 34.—
    • 2 To leave a thing behind; to leave remaining; to allow or permit to remain, to let remain, leave; pass., to be left, to remain.
    • • a Lit.: nihil relinquo in aedibus, Nec vas, nec vestimentum, Ter. Heaut. 140: multis autem non modo granum nullum, sed ne paleae quidem ex omni fructu atque ex annuo labore relinquerentur, Cic. Verr. 2, 3, 48, § 114: nihil de tanto patrimonio, id. Rosc. Am. 3, 10: equitatus partem illi adtribuit, partem sibi reliquit, Caes. B. G. 7, 34: angustioribus portis relictis, id. ib. 7, 70; 41: unam (filiam) minimamque relinque, leave to me, Ov. M. 6, 299: jam pauca aratro jugera regiae Moles relinquent, Hor. C. 2, 15, 2: dapis meliora relinquens, id. S. 2, 6, 89: magis apta tibi tua dona relinquam, id. Ep. 1, 7, 43: haec porcis hodie comedenda relinquis, id. ib. 1, 7, 19; cf.: habitanda fana Apris reliquit, id. Epod. 16, 20: relinquebatur una per Sequanos via, remained, Caes. B. G. 1, 9; cf.: unā ex parte leniter acclivis aditus relinquebatur, id. ib. 2, 29: se cum paucis relictum videt, Sall. C. 60, 7: nec aliud dicionis Atheniensium praeter ipsam urbem reliquit, Just. 5, 7, 3.—
      • b Trop.: quasi corpori reliqueris Tuo potestatem coloris ulli capiendi mala, Plaut. Truc. 2, 2, 37 (292): quam igitur relinquis populari rei publicae laudem? Cic. Rep. 3, 35, 48: ut vobis non modo dignitatis retinendae, sed ne libertatis quidem recuperandae spes relinquatur, id. Agr. 1, 6, 17: ceterorum sententiis semotis, relinquitur non mihi cum Torquato, sed virtuti cum voluptate certatio, id. Fin. 2, 14, 44; cf.: ne qua spes in fugā relinqueretur, Caes. B. G. 1, 51: nullā provocatione ad populum contra necem et verbera relicta, Cic. Rep. 2, 37, 62; Hor. S. 1, 10, 51: quis igitur relictus est objurgandi locus? Ter. And. 154; cf.: nihil est preci loci relictum, id. ib. 601; id. Phorm. 547; and, in another sense: plane nec precibus nostris nec admonitionibus relinquit locum, i. e. he leaves no occasion for them, renders them superfluous, Cic. Fam. 1, 1, 2: ne cui iniquo relinqueremus vituperandi locum, id. Q. Fr. 2, 4, 1: Aedui nullum sibi ad cognoscendum spatium relinquunt, Caes. B. G. 7, 42: spatium deliberandi, Nep. Eun, 12, 3: vita turpis ne morti quidem honestae locum relinquit, Cic. Quint. 15, 49; Plaut. Cas. 2, 3, 33 (249); cf. Cic. Brut. 72, 253 (v. Bernhardy ad loc.): vita relicta est tantum modo, Ov. P. 4, 16, 49: quod munitioni castrorum tempus relinqui volebat, Caes. B. G. 5, 9 fin.: mihi consilium et virtutis vestrae regimen relinquite, Tac. H. 1, 84: suspicionem alicui relinquere, Suet. Caes. 86: aliquem veniae vel saevitiae alicujus, Tac. H. 1, 68 fin.: aliquem poenae, Plin. Ep. 2, 11, 20: aliquem poenae, Ov. M. 7, 41: leto, poenaeque, id. id. 14, 217; cf.: urbem direptioni et incendiis, to give up, surrender, abandon, Cic. Fam. 4, 1, 2: neu relinquas hominem innocentem ad alicujus tui dissimilis quaestum, do not leave, id. ib. 13, 64: aliquid in alicujus spe, id. Div. in Caecil. 8, 26; cf. id. ib. 4, 16. — Poet., with obj.-clause: (metus) Omnia suffundens mortis nigrore, neque ullam Esse voluptatem liquidam puramque relinquit, Lucr. 3, 40; 1, 703; Ov. M. 14, 100: dum ex parvo nobis tantundem haurire relinquas, Hor. S. 1, 1, 52; Sil. 3, 708: nihil relinquitur nisi fuga, there is nothing left, nothing remains, but, etc., Att. ap. Cic. Att. 9, 10, 6: relinquitur illud, quod vociferari non destitit, non debuisse, etc., Cic. Fl. 34, 85; cf.: mihi nihil relicti quicquam aliud jam esse intellego, Plaut. Merc. 3, 4, 81 (668).— Impers. relinquitur, with ut (Zumpt, Gram. § 621): relinquitur, ut, si vincimur in Hispaniā, quiescamus, it remains, that, Cic. Att. 10, 8, 2; cf.: relinquebatur, ut neque longius ab agmine legionum discedi Caesar pateretur, Caes. B. G. 5, 19 fin.— In a logical conclusion: relinquitur ergo, ut omnia tria genera sint causarum, hence it follows that, etc., Cic. Inv. 1, 9, 12; id. Div. 2, 5, 14.—
    • 3 With double predicate, to leave a thing behind in a certain state; to leave, let remain, suffer to be, etc.: eum Plautus locum Reliquit integrum, has left untouched, Ter. Ad. 10: praesertim cum integram rem et causam reliquerim, have left unaltered, Cic. Att. 5, 21, 13; cf.: Scaptius me rogat, ut rem sic relinquam, id. ib. 5, 21, § 12: Morini, quos Caesar in Britanniam proficiscens pacatos reliquerat, Caes. B. G. 4, 37; cf.: amici, quos incorruptos Jugurtha reliquerat, Sall. J. 103, 2: reliquit (eam) Incertam et tristi turbatam volnere mentis, Verg. A. 12, 160: (naves) in litore deligatas ad ancoram relinquebat, Caes. B. G. 5, 9: erat aeger in praesidio relictus, id. ib. 6, 38: in mediis lacerā nave relinquor aquis, Ov. P. 2, 3, 28: quod insepultos reliquissent eos, quos, etc., Cic. Rep. 4, 8, 26; 2, 11, 21: aliquid incohatum, id. ib. 1, 35, 55; cf.: inceptam oppugnationem, to give up, abandon, quit, Caes. B. G. 7, 17: incoepta fila, Ov. M. 6, 34: infecta sacra, id. ib. 6, 202: opus incoeptum, id. A. A. 2, 78: verba imperfecta, id. H. 13, 13: pro effectis relinquunt, vixdum incohata, Quint. 5, 13, 34: aliquid injudicatum, id. 10, 1, 67: aliquid neglectum, id. 1, 1, 29: incertum, id. 2, 10, 14: tantas copias sine imperio, Caes. B. G. 7, 20 init.; cf.: sine ture aras, Ov. M. 8, 277: verbum in ambiguo, Lucr. 4, 1137: mulierem nullam nominabo: tantum in medio relinquam, Cic. Cael. 20, 48; cf.: correptio in dubio relicta, Quint. 7, 9, 13.
• II (With the idea of the verb predominant.) To leave behind one, to leave, go away from; to forsake, abandon, desert a person or thing.
• • A In gen.
  • • 1 Lit.: ubi illaec obsecrost quae me hic reliquit, Plaut. Truc. 2, 6, 32 (513): relinquamus nebulonem hunc, Scip. Afr. ap. Gell. 4, 18, 3; cf.: non ego te hic lubens relinquo neque abeo abs te, Plaut. Am. 1, 3, 33 (531): domum propinquosque reliquisse, Caes. B. G. 1, 44; cf. id. ib. 1, 30: relictis locis superioribus, Hirt. B. G. 8, 36: loci relinquendi facultas, Caes. B. G. 3, 4 fin.: Ilio relicto, Hor. C. 1, 10, 14: urbes, id. ib. 2, 20, 5: moenia, id. Epod. 17, 13: litus relictum Respicit, Ov. M. 2, 873: Roma relinquenda est, id. Tr. 1, 3, 62: colles clamore relinqui (sc.: a bubus), were left behind, Verg. A. 8, 216 Wagn.: limen, id. ib. 5, 316: mensas, id. ib. 3, 213: dominos, Cat. 61, 51: volucres Ova relinquebant, Lucr. 5, 802 et saep.—
    • 2 Trop.: me somnu' reliquit, Enn. ap. Cic. Div. 1, 20, 40 (Ann. v. 52 Vahl.); cf.: quem vita reliquit, Lucr. 5, 63: reliquit aliquem vita, for to die, Ov. M. 11, 327: ubi vita tuos reliquerit artus, id. Ib. 339; for which, also, reversely: animam relinquam potius, quam illas deseram, Ter. Ad. 498; so, vitam, Verg. G. 3, 547; cf. Tac. A. 4, 34: lucem, Verg. A. 4, 452: lumen vitale, Ov. M. 14, 175: consitus sum senectute, vires Reliquere, Plaut. Men. 5, 2, 6 (758): aliquem animus, id. Mil. 4, 8, 37 (1347); Caes. B. G. 6, 38: animus reliquit euntem, Ov. M. 10, 459: aliquem anima, Nep. Eum. 4, 2: ab omni honestate relictus, abandoned, destitute of, Cic. Rab. Perd. 8, 23: ab alterā (quartanā) relictum esse, id. Att. 8, 6, 3; cf. Hor. S. 2, 3, 290.—
  • B In partic., pregn., to leave in the lurch; to forsake, abandon, desert, etc. (v. desero, destituo, prodo).
  • • 1 Lit.: qui ... Reliquit deseruitque me, has forsaken me, has given me the slip, Plaut. Most. 1, 3, 45 (201); cf.: reliquit me homo atque abiit, Ter. And. 744: succurrere relictae, Verg. A. 9, 290.— Of the forsaking of a lover by his mistress, Plaut. Truc. 2, 4, 64 (415); Tib. 3, 6, 40; Prop. 1, 6, 8; Ov. H. 10, 80; id. M. 8, 108: paucos, qui ex fugā evaserant, reliquerunt, i. e. let them escape, Caes. B. G. 3, 19. — Of things, to leave, give up, abandon, etc.: argentum si relinquo ac non peto, etc., Plaut. Aul. 1, 2, 31 (109): auctores signa relinquendi et deserendi castra, Liv. 5, 6; cf.: relictā non bene parmulā, Hor. C. 2, 7, 10.—
    • 2 Trop., to leave, let alone, give up, resign, neglect, forsake, abandon, relinquish: rem et causam et utilitatem communem non relinquere solum, sed etiam prodere, Cic. Caecin. 18, 50 (for which: derelinquo jam communem causam, id. ib. 35, 103): jus suum dissolute, id. ib. 36, 103: affectum, cum ad summum perduxerimus, Quint. 6, 1, 29: (puella) Quod cupide petiit, mature plena reliquit, Hor. Ep. 2, 1, 100: eum rogato, ut relinquat alias res et huc veniat, to leave or lay aside every thing else, Plaut. Rud. 4, 6, 8 (1212); cf.: omnibus relictis rebus, id. Cist. 1, 1, 6 (6); so, relictis rebus (omnibus), id. Ep. 4, 2, 35 (604); id. Truc. 2, 1, 25 (233); Ter. And. 412; id. Eun. 166; id. Heaut. 840; Lucr. 3, 1071; Cic. de Or. 3, 14, 51; Caes. B. C. 3, 102; cf. also: res omnes relictas habeo prae quod tu velis, Plaut. Stich. 2, 2, 38 (362): omnia relinques, si me amabis, cum, etc., Cic. Fam. 2, 14: et agrorum et armorum cultum, to give up, abandon, neglect, id. Rep. 2, 4, 7: si tu ea relinquis et deseris, id. Verr. 2, 4, 36, § 80: studium exquirendi, id. Ac. 1, 3, 7: agrum alternis annis, to suffer to lie fallow, Varr. R. R. 1, 44, 3: loca relicta, uncultivated, wild lands, Front. Limit. p. 42 Goes.; so, relictae possessiones, Cic. Agr. 1, 1, 3: milites bellum illud, quod erat in manibus, reliquisse, abandoned, relinquished, id. Rep. 2, 37, 63; cf. possessionem, Pollio ap. Cic. Fam. 10, 33, 4: obsidionem, to raise the siege, Liv. 5, 48: caedes relinquo, libidines praetereo, leave unmentioned, Cic. Prov. Cons. 3, 6: consulto relinquere (locum), opp. praetermittere, id. Off. 3, 2, 9; cf.: hoc certe neque praetermittendum neque relinquendum est, id. Cat. 3, 8, 18; and: audistis haec, judices, quae nunc ego omnia praetereo et relinquo, id. Verr. 2, 3, 44, § 106; in this sense also, id. Brut. 45, 165; cf. id. ib. 19, 76; Hor. A. P. 150: cur injurias tuas conjunctas cum publicis reliquisti? left unnoticed, uncensured, Cic. Verr. 2, 1, 33, § 84; cf.: vim et causam efficiendi reliquerunt, id. Fin. 1, 6, 18: vos legatum omni supplicio interfectum relinquetis? id. Imp. Pomp. 5, 11: quis est, qui vim hominibus armatis factam relinqui putet oportere, id. Caecin. 3, 9.—Poet., with obj.clause: quod si plane contueare, mirari multa relinquas, leave off, cease, Lucr. 6, 654.

re-linquo, līquī, lictum, ere, I) zurücklassen = nicht mitnehmen, A) im allg.: a) eig.: alterum avexit secum, illum reliquit alterum apud matrem domi, Plaut.: ipse abiit, me reliquit pro atriensi in sedibus, Plaut.: abeuntes ambo senes me filiis relinquunt quasi magistrum, Ter.: rel. alqm in Gallia, Caes.: equos, Caes.: copias praesidio castris, Caes.: prae metu obliti, quid relinquerent, quid secum ferrent, Liv. – sub sinistra Britanniam relictam conspexit, Caes.: u. im Passiv, naves ab aestu relictae, von der Ebbe überrascht, Caes.: relinqui paulatim solem cum posterioribus signis, zurückbleiben, Lucr. – b) übtr.: α) übh., zurücklassen, hinterlassen, excusationem, Cic.: aculeos in animo alcis, Cic. – β) im Range, zurücklassen, omnes in omni genere eloquentiae procul a se, Quint. – B) insbes.: 1) durch den Tob zurücklassen, hinterlassen, a) eig.: filiam, Ter.: uxorem gravidam, Liv.: alqm heredem testamento, Cic.: alci haec quae habet omnia, Ter.: orationes, Cic.: scripta posteris, Quint.: scriptum in Originibus, Cic.: ficta, Ov. – b) bildl.: sibi hanc laudem, Ter.: memoriam, Cic.: nomen, Hor. – 2) übriglassen, überlassen, verstatten, a) eig.: nec vas nec vestimentum, Ter.: alci non modo granum nullum, sed ne paleas quidem ex omni fructu, Cic.: equitatus partem alci, Caes.: pauca aratro iugera, Hor.: haec porcis comedenda, Hor.: habitanda fana apris, Hor.: relinquebatur una per Sequanos via, blieb übrig, Caes.: qui nisi huc redit, paucorum mensum relictae sunt reliquiae, so ist für wenige Monate noch Unterhalt übrig, Plaut.: Partiz. subst., relictum, ī, n., das Übrige, der Rest, Ps. Ov. de nuc. 99. – b) bildl.: populari rei publicae laudem, Cic.: spes relinquitur, bleibt übrig, Cic. u. Caes.: nullā provocatione ad populum relictā, Cic.: quis relictus est obiurgandi locus? Ter.: nullum sibi ad cognoscendum spatium, Caes.: relinque aliquantum orationis, cras quod mecum litiges, Plaut.: munitioni castrorum tempus relinqui volebat, Caes.: alqm poenae, Ov. u. Plin. ep.: urbem direptioni et incendiis, Cic.: alqd in aliorum spe relinquere, Cic.: alqd ne in opinione quidem cuiusquam relinquere, Cic.: m. folg. Infin., Lucr., Hor. u.a.: m. folg. Acc. u. Infin., Lucr. – insbes., nihil relinquitur, nisi fuga, es bleibt nichts übrig, Attic. b. Cic.: relinquitur m. folg. ut u. Konj., Cic. u. Caes. – 3) etw. in einem gewissen Zustande zurücklassen, liegen lassen, lassen, a) eig.: alqm insepultum, Cic.: alqm exsanguem naso auribusque mutilatis, Liv.: tabellas vacuas, Quint. – b) bildl.: eum locum integrum, Ter.: rem integram, Cic.: alqos incorruptos, Sall.: agros intactos, Iustin.: conclave apertum, offen lassen, Gran. Licin.: alqd inchoatum, Cic.: alqd neglectum, Cic.: id iniudicatum relinquo, lasse ich unentschieden, Quint.: solā incolumi relictā inscriptione, Amm.: sine imperio tantas copias, Caes.: alqd in medio, Cic. u. Quint. – sed ipse divus Iulius, ipse divus Augustus et tulere ista et reliquere (ließen bestehen), Tac. – II) übh., verlassen, von jmd. od. etwas sich trennen, A) im allg.: a) eig.: nebulonem hunc, Scip. Afr. b. Gell.: domum propinquosque, Caes.: Ilio relicto, Hor.: Roma relinquenda est, Ov.: volucres ova relinquebant, Lucr. – b) bildl.: me somnus reliquit, Enn.: alqm febris relinquit, Spart. u. Vulg.: quartana alqm relinquit, Hor., a quartana alqs relinquitur, Cic.: quem vita reliquit, Lucr.: animam, Ter.: vitam, Verg.: relinquit alqm animus (die Besinnung), Caes.: tum ab omni honestate relictus, entblößt, Cic. – B) prägn., jmd. od. etwas fahren lassen, im Stiche lassen, verlassen, 1) eig.: alqm, Plaut. u. Ter.: so vom Verlassen der Geliebten, Plaut., Prop., Tibull. u. Ov.: equos, Caes.: id argentum, Plaut.: signa, desertieren, Liv.: relicta non bene parmula, Hor. – 2) übtr.: a) übh., fahren lassen, aufgeben, unterlassen, hingehen lassen, vernachlässigen, hintansetzen, außer acht lassen, rem et causam et utilitatem communem, Cic.: alias res, Plaut.: relictis rebus, mit Hintansetzung aller meiner Geschäfte, Komik.: u. so omnibus relictis rebus, Plaut., od. relictis rebus omnibus, Cic., od. omnibus rebus relictis, Caes.: omnia, Cic.: agrorum et armorum cultum, Cic.: agrum alternis annis, brach liegen lassen, Varro.: relictae possessiones, aufgegebenes Land (weil nicht zu kultivieren), Cic.: bellum, Cic.: Mutinae obsessionem, As. Poll. b. Cic.: obsidionem, Liv. – mit folg. Infin., mirari multa relinquas, unterlassest, Lucr. 6, 654. – b) insbes.: α) unbeachtet lassen, αα) = mit Absicht unerwähnt lassen, hoc loco Domitium non relinquo, Cic.: caedes relinquo, libidines praetereo, Cic.: hoc certe quod sum dicturus neque praetermittendum neque relinquendum est, Cic. Vgl. Bonnell Cic. de off. 3, 9. Halm Cic. Cat. 3, 18. – ββ) = unbearbeitet lassen (Ggstz. elaborare in alqa re), artem inveniendi totam, Cic. top. 6. – β) ungerügt-, ungerächt hingehen lassen, iniurias suas, Cic.: vim hominibus armatis factam, Cic. Vgl. Jordan Cic. Caecin. 9. p. 158. Benecke Cic. de imp. Pomp. 11. p. 116 sq. – γ) in Ruhe lassen, non illum puto in domo canem reliquisse, Petron. 43, 8. – ➳ arch. relinquont, Ter. Phorm. 72 u. Hec. 461. Cic. Verr. 5, 127 M.

rĕlinquō, (5) līquī, lictum, ĕre, tr., ¶ 1 laisser en arrière, laisser [ne pas emmener] : aliquem castris præsidio Cæs. G. 7, 40, 3, laisser qqn à la garde du camp || [fig.] aculeos in animis Cic. Br. 38, laisser lʼaiguillon dans lʼâme des auditeurs ¶ 2 laisser [en héritage] : Cic. Amer. 20 ; Off. 3, 93 || laisser derrière soi [après sa mort] : Cic. Arch. 30 ; Br. 106 ; Rep. 1, 35, etc. ; nullam memoriam Cic. Off. 2, 55, ne laisser aucun souvenir de soi ¶ 3 laisser de reste : alicui nullum granum Cic. Verr. 2, 3, 114, ne pas laisser un grain à qqn ; relinquebatur una via Cæs. G. 1, 9, 1, il restait une seule route || quid ei reliquisti, nisi te... intellegere...? Cic. Fin. 1, 26, que lui as-tu laissé hormis ce mérite que tu comprends [ce quʼil dit] ? relinquitur, ut subj. Cic. Att. 10, 8, 2, il reste que..., cf. Cic. Div. 2, 14 ; Cæs. G. 5, 19, 1 || laisser, abandonner : urbem direptioni Cic. Fam. 4, 1, 2, abandonner une ville au pillage || accorder, permettre : aliquid in aliorum spe Cic. Cæcil. 26, laisser espérer qqch. à dʼautres ; spatium ad cognoscendum Cæs. G. 7, 42, laisser du temps pour faire une enquête || [avec prop. inf.] laisser, permettre : Lucr. 3, 40 ; Hor. S. 1, 1, 52 ; Ov. M. 14, 100 ¶ 4 laisser dans tel ou tel état : integram rem Cic. Att. 5, 21, 13, laisser une affaire intacte ; Morinos pacatos Cæs. G. 4, 37, laisser les Morins pacifiés ¶ 5 quitter qqn ou qqch., abandonner : domum propinquosque Cæs. G. 1, 44, 2, laisser son foyer et ses proches, cf. Cæs. G. 1, 30, 3 ; relinquit animus Sextium Cæs. G. 6, 38, 4, le sentiment abandonne Sextius, il sʼévanouit || [en parl. dʼun auditoire] abandonner délaisser, planter là [le lecteur, lʼorateur] : Cic. Br. 191 ; 192 ; 289 || [en parl. de navires] laisser à sec : naves ab æstu relictæ Cæs. G. 3, 13, 9, navires laissés à sec par le reflux ¶ 6 délaisser, négliger : utilitatem communem non relinquere solum, sed etiam prodere Cic. Cæc. 50, négliger, que dis-je ? trahir lʼintérêt général ; relictæ possessiones Cic. Agr. 1, 3, propriétés abandonnées ; pro relicto habere avec inf. Cic. Br. 253, considérer comme une chose démodée (négligeable) de... || laisser de côté, ne pas faire état de : cædes relinquo, libidines prætereo Cic. Prov. 6, je laisse les meurtres, je passe sous silence les débauches, cf. Cic. Off. 3, 9 ; Cat. 3, 18 ; Br. 165 || fermer lʼœil sur : Cic. Pomp. 11 ; Cæc. 9 ; Verr. 2, 1, 84 || [poét., avec inf.] renoncer à : Lucr. 6, 654.

relinquo , is, iqui, ictum, inquere. 3.
留。遺。捨。— eum haeredem 立其爲嗣子。— testamento hoc ei 以此物遺下與彼。— aes alienum 未還債而亡。— animam 致命。Diis votisque relinquo 託賴神照顧各事。Relinquitur ut quiescamus 吾等今只有歇耳。

Suggest a Translation
See an image

re-linquo līquī, lictus, ere,

• to leave behind, not take along, not stay with, leave, move away from, quit, abandon: deos penatīs: vim auri in Ponto reliquit: post se hostem, Cs.: petere, ut in Galliā relinqueretur, might be left behind, Cs.: (cacumina silvae) limum tenent in fronde relictum, remaining, O.: sub sinistrā Britanniam relictam conspexit, in the rear, Cs.: me filiis quasi magistrum, T.: deum nullum Siculis.—Fig., to leave behind, leave: hanc excusationem ad Caesarem: Aeeta relictus, abandoned, O.—P. plur. n. as subst: repetat relicta, i. e. his former life, H.—At death, to leave behind, leave, bequeath: ea mortuast; reliquit filiam adulescentulam, T.: fundos decem et tres reliquit: ei testamento sestertiūm miliens: mihi haec omnia, T.: mihi arva, O.: heredem testamento hunc.—Fig., to leave, leave behind: virtutum nostrarum effigiem: Sibi hanc laudem relinquont: vixit, dum vixit, bene, T.: Sappho sublata desiderium sui reliquit: in scriptis relictum: orationes et annalīs: pater, o relictum Filiae nomen, H.: rem p. nobis: de valvarum pulchritudine scriptum: posterioribus exemplum.—To leave behind, leave remaining, permit to remain, let remain, leave: nil in aedibus, T.: ne paleae quidem ex annuo labore relinquerentur: angustioribus portis relictis, i. e. since the gates they had left were rather narrow, Cs.: unam (filiam) relinque, leave to me, O.: pauca aratro iugera Moles relinquent, H.: dapis meliora relinquens, H.: haec porcis comedenda, H.: relinquebatur una per Sequanos via, remained, Cs.: se cum paucis relictum videt, S.: equites paucos, leave alive, Cs.—Fig.: quam igitur relinquis populari rei p. laudem?: ceterorum sententiis semotis, relinquitur mihi, etc., there remains: non provocatione ad populum contra necem relictā: nec precibus nostris nec admonitionibus relinquit locum, i. e. he renders superfluous: deliberandi spatium, N.: tantummodo vita relicta est, O.: urbem direptioni, abandon: poenae Medea relinquar?O.: hominem innocentem ad alicuius quaestum: Posse queri tantum rauco stridore reliquit, O.: Dum ex parvo nobis tantundem haurire relinquas, H.: relinquitur, ut, si vincimur in Hispaniā, quiescamus, it remains, that: relinquebatur, ut pateretur, etc., Cs.: relinquitur ergo, ut omnia tria genera sint causarum, hence the conclusion is, etc.—With two acc, to leave behind, leave, let remain, suffer to be: eum locum integrum, leave untouched, T.: integram rem et causam, have left untouched: Morini, quos Caesar pacatos reliquerat, Cs.: amici, quos incorruptos Iugurtha reliquerat, S.: reliquit (eam) Incertam, V.: In mediis lacerā nave relinquor aquis, O.: inceptam oppugnationem, abandon, Cs.: infecta sacra, O.: sine ture aras, O.: mulierem nullam nominabo; tantum in medio relinquam.—To leave behind, leave, go away from, forsake, abandon, desert: domum propinquosque, Cs.: Ilio relicto, H.: litus relictum Respicit, O.: Roma relinquenda est, O.: me somnu' reliquit, Enn. ap. C.: ubi vita tuos reliquerit artūs, O.: Animam, T.: lucem, V.: animus relinquit euntem, O.: ab omni honestate relictus, destitute of: si puerum quartana reliquerat, H.—To leave in the lurch, forsake, abandon, desert: Reliquit me homo atque abiit, has given me the slip, T.: succurrere relictae, V.—To leave, give up, abandon: auctores signa relinquendi et deserendi castra audiuntur, L.: relictā non bene parmulā, H.—To leave, let alone, give up, resign, neglect, forsake, abandon, relinquish: rem et causam: (puella) Quod cupide petiit, mature plena reliquit, H.: me relictis rebus iussit observare, etc., to stop work and watch, T.: omnibus rebus relictis persequendum sibi Pompeium existimavit, Cs.: agrorum et armorum cultum, neglect: bellum illud, abandon: obsidionem, raise the siege, L.: caedes, leave unmentioned: hoc certe neque praetermittendum neque relinquendum est: quae Desperat tractata nitescere posse relinquit, H.: iniurias tuas, leave unnoticed: vim hominibus armatis factam relinqui putare oportere.