remoramen
remoramen, a delay, hinderance
rĕmŏrāmen, ĭnis, n. [remoror],
- a delay, hinderance; in plur., Ov. M. 3, 567; cf.: Remoramina impedimenta, Gloss. in Auct. Class. Vatic. tom. 8, p. 507, a, Mai.
remorāmen, inis, n. (remoror), das Hemmnis, remoramina ipsa nocebant, gerade die Hemmnisse (Gegenvorstellungen, Warnungen), Ov. met. 3, 567 zw. (Ehwald moderamina).
hoc ~en -nis, id est mora vel ut alii volunt impedimenta gressuum
rĕmŏrāmĕn, ĭnis, n. (remoror), retard, empêchement : Ov. M. 3, 567.
(remorāmen, inis)
n
- remoror, a delay, hinderance.—Plur., O.