remote

rĕmōtē, adv., v. removeo, P. a. fin.

remōtē, Adv. (remotus), entfernt, aliae (stellae) propius a terris, aliae remotius... eadem spatia conficiunt, Cic. de nat. deor. 1, 87: Superl. remotissime, Augustin. de trin. 12, 5.

remote [CL], ~im [LL], at or to a distance; b (transf.). ~im, id est separatim adverbium Osb. Glouc. Deriv. 333; terne tribus, per quatuor partes tabernaculi, ita tamen ~e distribuebantur, ut maximas in medio plateas haberent Ad. Scot TT 682C; vulgariter dicitur quod nemo potest ponderosum lapidem ~ius projicere Spec. Laic. 7.  b si enim aliquid horum dicitur, aliud est; si scilicet aliquid horum dicitur, aliter est; si quid horum tropologie convenientia intelligitur, longe et ~e est J. Sal. SS 963B; ut propositum apertius expediam, paulo ~ius atque seminarium dissentionis inter eum et monachos succincta oratione excurram P. Blois Ep. 211. 493C.

rĕmōtē, inus. ; remotius Cic. Nat. 1, 87, plus au loin ; remotissime Aug. Trin. 12, 5.

remote . adv. c. s.
遠然。自遠。

Suggest a Translation
See an image

remote adv.

• remotus, at a distance, afar off.—Only comp: stellae aliae, remotius eadem spatia conficiunt.