remoror
remoror, to hold back, stay, detain, obstruct, hinder, delay, defer
rĕ-mŏror, ātus, 1, v. dep. n. and a.
- I Neutr., to stay, tarry, linger, loiter, delay (so rarely): nam quid illaec nunc tam diu intus remorantur remeligines? Plaut. Cas. 4, 3, 7 (804): ibi corpora, Lucr. 2, 75: res nulla foris, id. 2, 158: in concilio, id. 2, 564; cf.: in Italiā, Liv. 27, 12, 3: sed postquam remorata suos cognovit amores, Ov. M. 4, 137: perge, ne remorare. Non diu remoratus es: Jam venis, Cat. 61, 200 sq.: Etesiae contra fluvium flantes remorantur, Lucr. 6, 717.—
- II Act., to hold back, stay, detain, obstruct, hinder, delay, defer (syn. retardare; freq. and class.): aliquem, Plaut. Mil. 3, 3, 46 (920): haec edepol remorata med est, id. Ep. 5, 1, 23 (629); id. Rud. 4, 6, 4 (1208) et saep.: di illum perdant, qui me hodie remoratus est, Ter. Eun. 302: eae res, quae ceteros remorari solent, non retardarunt, Cic. Imp. Pomp. 14, 40: nox atque praeda castrorum hostes quominus victoriā uterentur remorata sunt, Sall. J. 38, 8; Prop. 1, 6, 5: quamvis te longae remorentur fata senectae, i. e. should preserve you to a good old age, id. 1, 19, 17: num unum diem postea L. Saturninum tribunum plebis et C. Servilium praetorem mors ac poena remorata est? i. e. was it put off, deferred? Cic. Cat. 1, 2, 4; cf. Auct. Her. 4, 36, 48: cur non remoratur ituros, Ov. M. 13, 220.—Absol.: ab negotiis numquam voluptas remorata, Sall. J. 95, 3.—With inanimate and abstract objects: alicujus commodum, Ter. And. 739: scio te me iis epistulis potius et meas spes solitum esse remorari, Cic. Att. 3, 14, 1: alicujus iter, Sall. J. 50, 1; so, iter, Ov. M. 11, 233.—Absol.: fugiunt, freno non remorante, dies, Ov. F. 6, 772.☞ rĕmŏrātus, a, um, in a pass. signif.: remorandust gradus, Plaut. Pers. 1, 2, 28 (80): pomi jactu remorata (Atalanta), Ov. M. 10, 671.
re-moror, ātus sum, ārī, I) intr. sich aufhalten, verweilen, säumen, diu intus, Plaut.: non diu, Catull.: in Italia, Liv. – II) tr. zurückhalten, aufhalten, verzögern, hemmen, alqm, Plaut. u. Cic.: alqm ab negotiis, abhalten, Sall.: iter alcis, Sall.: te longae fata senectae remorentur, Prop.: num unum diem postea L. Saturninum et C. Servilium mors ac rei publicae poena remorata est? ließ die Todesstrafe auch nur einen Tag auf sich warten? Cic.: m. folg. quo minus u. Konj., nox atque praeda castrorum hostes, quo minus victoriā uterentur, remorata sunt, Sall. Iug. 38, 8.
rĕmŏror, (11) ātus sum, ārī, ¶ 1 intr., sʼarrêter, rester, séjourner : Pl. Cas. 804 ; Lucr. 2, 75, etc. ; Liv. 27, 12, 3 ; Ov. M. 4, 137 ¶ 2 tr., retarder, arrêter, retenir, empêcher : Cic. Pomp. 40 ; Cat. 1, 4 ; Att. 3, 14, 1 ; Sall. J. 50, 1 ; 95, 3 || avec quominus subj. Sall. J. 38, 8, empêcher de.
re-moror ātus, ārī, dep.,
- to hold back, stay, detain, obstruct, hinder, delay, defer: fugiunt, freno non remorante, dies, O.: me, T.: num unum diem Saturninum poena remorata est?i. e. was the execution delayed?: cur non remoratur ituros, O.: ab negotiis (sc. eum), S.: vostrum commodum, T.: me epistulis et meas spes: hostīs quo minus victoriā uterentur, S.: pomi iactu remorata (Atalanta), O.: postquam remorata suos cognovit amores, lingering, O.